Parafia św. Jana Nepomucena w Fajsławicach – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Kościół parafialny | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Siedziba | |
Adres | Fajsławice 109a |
Data powołania | 1757 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Archidiecezja | |
Dekanat | |
kościół | |
Proboszcz | ks. Robert Śliż |
Wezwanie | |
Wspomnienie liturgiczne | niedziela po 21 maja |
Położenie na mapie gminy Fajsławice ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu krasnostawskiego ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Parafia św. Jana Nepomucena w Fajsławicach – parafia rzymskokatolicka w Fajsławicach, należąca do archidiecezji lubelskiej i Dekanatu Piaski. Została erygowana w 1757. Parafię prowadzą księża archidiecezjalni.
Historia
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
W 1413 roku pojawiła się pierwsza wzmianka o miejscowości. Pierwotny kościół drewniany w Fajsławicach został zbudowany w latach 1754–1757 z fundacji Anny i Konstantyna Ołtarzewskich i był usytuowany na terenie cmentarza. W 1757 roku bp Andrzej Stanisław Załuski erygował parafię, z wydzielonego teryutorium parafii Biskupice. W 1788 roku kościół został spalony.
W latach 1791–1795 zbudowano obecny murowany kościół według projektu arch. Joachima Hempla, z fundacji Wojciecha i Franciszki Bielskich – dziedziców dóbr Fajsławice. Budowę zaczęto 4 czerwca 1791 roku, a nabożeństwo do niewykończonego kościoła wprowadzono już w pierwszą niedzielę adwentową 1792 roku. W dniach 10–12 czerwca 1794 roku kościół został prawie doszczętnie ograbiony przez tułające się po okolicy wojska rosyjskie (w czasie powstania kościuszkowskiego). Kościół kryty był gontem, organy dwunastogłosowe zainstalowano w 1794 roku, odnowiono je w 1836 roku.
W 1913 roku planowano rozbudowę kościoła według projektu arch. Józefa Piusa Dziekońskiego, ale I wojna światowa przeszkodziła realizacji tych zamierzeń mimo gotowych już planów. Po batalii wojennej trwającej na terenie Fajsławic między 28 sierpnia, a 2 września 1914 roku oraz w połowie lipca 1915 roku kościół uległ prawie całkowitemu zniszczeniu. Pożar strawił dach, kopułę, sklepienie oraz wyposażenie wnętrza. W latach 1916–1920 odbudowano kościół z zachowaniem poprzedniego wyglądu[1].
8/9 lipca 1943 roku ks. kan. Wacław Czechoński został zamordowany podczas napadu rabunkowego[2].
Na terenie parafii jest 3 365 wiernych, w której skład wchodzą: Fajsławice, Boniewo, Dziecinin, Ignasin, Kosnowiec, Oleśniki Kolonia, Suchodoły, Wola Idzikowska, Zosin.
- Proboszczowie parafii:
- 1754–1770. ks. Szymon Grądkowski.
- 1770–1784. ks. Adam Tuszowski.
- 1784–1792. ks. Szymon Stamirowski.
- 1792–1802. ks. Jan Jurkowski.
- 1802–1813. ks. Jan Szuszkowski.
- 1813–1827. ks. Józef Grochowski.
- 1827–1870. ks. kan. Karol Boniewski.
- 1870–1877. ks. Antoni Sudziński.
- 1877–1893. ks. Józef Głogaczewski.
- 1893–1933. ks. Emanuel Krzywicki.
- 1933–1943. ks. kan. Wacław Czechoński.
- 1943–1958. ks. Stanisław Batorski.
- 1958–1966. ks. Michał Jabłoński.
- 1966–1977. ks. Jan Rolla.
- 1978–1998. ks. Franciszek Haładyj.
- 1998–2008. ks. Władysław Wójtowicz.
- 2008–2018. ks. Marek Hawrylak.
- 2018–2022. ks. kan. Andrzej Domański.
- 2022– nadal ks. Robert Śliż.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- piotrekk.info Fajsławice.
- Gmina Fajsławice Zabytki - kościół parafialny „nowy”