Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego w Dzierkowszczyźnie – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Kościół parafialny | |
Państwo | |
---|---|
Siedziba | |
Data powołania | XIX w. |
Wyznanie | |
Kościół | |
Diecezja | |
Dekanat | |
Kościół | |
Proboszcz | ks. Leonid Mozgiel |
Wezwanie | |
Wspomnienie liturgiczne | 40 dzień od Wielkanocy |
Położenie na mapie Białorusi ![]() | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/%D0%9A%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D0%B8%D1%87%D0%B5%D1%81%D0%BA%D0%BE%D0%B5_%D0%BA%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B1%D0%B8%D1%89%D0%B5_-_panoramio.jpg/220px-%D0%9A%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%BB%D0%B8%D1%87%D0%B5%D1%81%D0%BA%D0%BE%D0%B5_%D0%BA%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B1%D0%B8%D1%89%D0%B5_-_panoramio.jpg)
Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego w Dzierkowszczyźnie (biał. Парафія Унебаўшэсця Пана у Дзеркаўшчыне) – parafia rzymskokatolicka w Dzierkowszczyźnie. Należy do dekanatu głębockiego diecezji witebskiej. Parafia została założona w XIX w.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Wieś Dzierkowszczyzna w 1744 roku znajdowała się w parafii w Głębokiem w dekanacie połockim diecezji wileńskiej[1]. Budowa kościoła Wniebowstąpienia Pańskiego rozpoczęła się w 1817 roku i zakończyła 7 maja 1822 roku. Fundatorem był Leon Domejko. Był to kościół filialny parafii w Duniłowiczach. Filia liczyła 1387 osób.
Podczas II wojny światowej spłonęły wieże i uszkodzony został dach świątyni parafialnej. Wiosną 1943 sowieccy partyzanci spalili plebanię. Po wojnie część plebanii została odbudowana[2].
Po śmierci proboszcza Jana Makszeckiego w 1959 roku wierni przez jakiś czas gromadzili się na modlitwy bez kapłana. Do 1962 roku parafianie zbierali pieniądze, by opłacić podatek za świątynię. W 1963 roku kościół został zajęty przez państwo i przekazany kołchozowi na spichlerz. Władze wyłamały zamki, część inwentarza kościelnego została wywieziona do Głębokiego, pozostałe przedmioty zostały zniszczone i spalone na podwórzu świątyni. Na plebanii założono szkołę. Zarządzany przez kołchoz budynek popadł w zaniedbanie. Po zawaleniu się dachu, zostały z niego jedynie mury i kolumny. Rozszabrowany został też grób fundatora Leona Domeyki[2].
W 1988 roku wierni rozpoczęli starania o odzyskanie świątyni. Wiosną 1989 roku ksiądz Uładzisłau Zawalniuk przed ruinami celebrował Mszę Świętą w intencji zwrócenia kościoła. Delegacje wiernych jeździły do władz rejonowych, obwodowych, republikańskich w Mińsku i państwowych w Moskwie. W 1989 roku zniszczona świątynia została zwrócona parafii. Mimo problemów ze zdobyciem materiałów budowlanych i braku środków, kościół został odbudowany w ciągu dziesięciu miesięcy. Stało się to dzięki ofiarności i entuzjazmowi mieszkańców, z których wielu pracowało na budowie za darmo, a niektórzy przekazali na jej cel oszczędności swojego życia. Do kościoła wróciły ocalone przez wiernych figury świętych[2].
15 maja 1990 roku świątynia została ponownie konsekrowana przez biskupa Tadeusza Kondrusiewicza. W 2014 roku parafia obchodziła 25-lecie odzyskania kościoła wiernym, a w 2015 roku 25-lecie jego odnowienia. Mszy Świętej przewodniczył ks. biskup Oleg Butkiewicz[3].
Obecnie
[edytuj | edytuj kod]W parafii istnieje wspólnota Żywego Różańca i Legionu Maryi. Cmentarze znajdują się w Dzierkowszczyźnie, Łaskowszczyźnie i Przechodach.
Obszar parafii
[edytuj | edytuj kod]Parafia obejmuje miejscowości[4]:
- Dzierkowszczyzna
- Dzierkowszczyzna II
- Wołkowszczyzna
- Sazonowszczyzna
- Sakowicze
- Olchowiki
- Sturowszczyzna
- Łatyhol
- Przechody
- Zawrótki
- Łaskowszczyzna
Proboszczowie parafii
[edytuj | edytuj kod]imię i nazwisko | daty urzędowania |
---|---|
Ks. Adolf Ołdziejewski[5] | 1913 – 1915 |
Ks. Michał Boryk (administrator)[6] | 1918 – |
Ks. Jan Żuk[7] | 1925 – 1927 |
Ks. Edward Wojciechowski[8] | 1933 – |
Ks. Jan Makszecki[9] | 1946 – 1959 |
Ks. Andrzej Kulik[10] | 2014 – 2019 |
Ks. Leonid Mozgiel | 2019 – |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Spis parafii diecezji wileńskiej z 1744 roku. 2011-02-20. [dostęp 2015-10-20].
- ↑ a b c Cztery świątynie jako obraz zniszczenia i odrodzenia Kościoła rzymskokatolickiego na Białorusi [online], belsat.eu [dostęp 2022-02-04] (pol.).
- ↑ catholic newsby: "Вытокі" пра 25-годдзе аднаўлення святыні ў Дзеркаўшчыне. You Tube. [dostęp 2015-10-20]. (biał.).
- ↑ Дзеркаўшчына - Парафія Унебаўшэсця Пана | Віцебская дыяцэзія рыма-каталіцкага касцёла ў Беларусі [online], catholicvitebsk.by [dostęp 2017-11-01] [zarchiwizowane z adresu 2017-11-07] (ros.).
- ↑ GTKRK, ADOLF OŁDZIEJEWSKI — MARTYROLOGIUM [online], www.swzygmunt.knc.pl [dostęp 2016-05-16] .
- ↑ e, Ks. Michał Boryk – proboszcz parafii Idołta do 1927 r. | Druja [online] [dostęp 2016-05-16] [zarchiwizowane z adresu 2016-06-09] .
- ↑ Czas Miłosierdzia on-line - nr 152 grudzień 2002 [online], www.bialystok.opoka.org.pl [dostęp 2016-05-16] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-30] .
- ↑ Schematyzm Archidiecezji Wileńskiej, 1938, s. 77(pol.).
- ↑ Cztery świątynie jako obraz zniszczenia i odrodzenia Kościoła rzymskokatolickiego na Białorusi [online], belsat.eu [dostęp 2022-02-03] (pol.).
- ↑ Дзеркаўшчына - Парафія Унебаўшэсця Пана | Віцебская дыяцэзія рыма-каталіцкага касцёла ў Беларусі [online], catholicvitebsk.by [dostęp 2017-10-29] [zarchiwizowane z adresu 2017-11-07] (ros.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego w Dzierkowszczyźnie na stronie catholic.by
- Konstantynów, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 276 .