Park Narodowy Kaziranga – Wikipedia, wolna encyklopedia
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Typ | przyrodniczy |
Spełniane kryterium | IX, X |
Numer ref. | |
Region[b] | Azja i Pacyfik |
Historia wpisania na listę | |
Wpisanie na listę | 1985 |
Położenie na mapie Asamu ![]() | |
Położenie na mapie Indii ![]() | |
![]() | |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a2/Rhino_on_the_move.jpg/240px-Rhino_on_the_move.jpg)
Park Narodowy Kaziranga – park narodowy o powierzchni 430 km kwadratowych, położony w północno-wschodnich Indiach, w stanie Asam, na wschód od miasta Guwahati, nad rzeką Brahmaputra.
Głównym celem utworzenia parku była ochrona nosorożca indyjskiego, którego 2/3 światowej populacji (około 1850 osobników) zamieszkuje na terenie parku. Na obszarze parku występuje również szereg innych, zagrożonych gatunków zwierząt, w tym tygrys bengalski (około 90 osobników), słoń indyjski, gaur (kilkadziesiąt osobników), hubarka bengalska, a także wiele gatunków ptactwa wodnego.
Początki ochrony przyrody na terenie parku sięgają 1905 roku kiedy utworzono tu rezerwat przyrody mający na celu ochronę nosorożców, zagrożonych wówczas wyginięciem. W 1938 polowania na nosorożce zostały ostatecznie zakazane. W 1950 został utworzony na tym terenie rezerwat ścisły, przekształcony w roku 1974 w Park Narodowy Kaziranga.
W 1985 park został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ilustrowana Księga Świata – Skarby Świata – Azja. Bielsko-Biała: Pascal, 2002, s. 30. ISBN 83-7304-020-X.