Pasmo Chełmu – Wikipedia, wolna encyklopedia
Pasmo Chełmu – pasmo niewielkich szczytów górskich i wzgórz w północnej części Beskidu Makowskiego, graniczące od zachodu z Beskidem Małym, od północy dość płynnie przechodzące w Pogórze Wielickie[1]. Znajduje się w widłach Skawy, Paleczki i Stryszówki. Najwyższym wzniesieniem jest Chełm (603 m). Inne wzniesienia to: Lipowa Góra (547 m), Starowidz (534 m), Chełm Wschodni (581 m), Mysia Góra (576 m), Lasek (500 m), Na Groniu (549 m), Niculowa (557 m), Strońska Góra (508 m), Zarębowska Góra (ok. 550 m)[2].
Szlaki turystyczne
[edytuj | edytuj kod]Zembrzyce – Starowidz – Chełm - Palcza
Kalwaria Zebrzydowska – Strońska Góra – przełęcz Wrotka - Budzów
Stryszów - Chełm
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
- ↑ Beskid Makowski. Mapa 1:50 000. Compass. ISBN 978-83-60240-37-3.