Pegasus 1 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Inne nazwy | Apollo SA-9, Saturn SA-9, S01085 |
---|---|
Indeks COSPAR | 1965-009A |
Państwo | |
Zaangażowani | |
Rakieta nośna | |
Miejsce startu | |
Orbita (docelowa, początkowa) | |
Perygeum | 495 km |
Apogeum | 733 km |
Okres obiegu | 96,80 min |
Nachylenie | 31,73° |
Czas trwania | |
Początek misji | 16 lutego 1965 14:37:03 UTC |
Powrót do atmosfery | 17 września 1978 |
Wymiary | |
Kształt | walec z bocznymi, wydłużonymi, prostokątnymi tacami. |
Wymiary | wysokość: 18,6 m, średnica: 3,9 m |
Masa całkowita | 1451,5 (10450 kg wraz z 2. członem rakiety) kg |
Pegasus 1 – amerykański satelita naukowo-badawczy do pomiaru mikrometeoroidów dla celów związanych z projektowaniem statków Apollo w ramach programu Apollo. Pierwszy statek z serii Pegasus.
Cele misji[1]
[edytuj | edytuj kod]- Test działania satelity Pegasus.
- Ocena ilości mikrometeoroidów na niskiej orbicie okołoziemskiej.
Misja
[edytuj | edytuj kod]Saturn SA-9, czwarta rakieta wersji Block 2 wystartowała 16 lutego 1965 roku o godzinie 9:37 czasu EST. Był to pierwszy z trzech lotów, których zadaniem było umieszczenie na orbicie satelitów w ramach programu Pegasus. Satelita został umieszczony na orbicie po 631,66 sekundach lotu. Także rozłożenie paneli, które służyły do detekcji mikrometeoroidów zakończyło się sukcesem. Wkrótce satelita zaczął się obracać w tempie 9,8 stopnia na sekundę. Stało się to w czasie wypuszczania tlenu ze zbiornika drugiego stopnia rakiety. Było to najprawdopodobniej spowodowane kolizją strugi tlenu z panelem Pegasusa 1[1]. Ze względu na duże rozmiary, satelita zajmował zarówno przestrzeń w makiecie modułu serwisowego, jak i w drugim stopniu rakiety[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8b/Saturn_SA9_launch.jpg/250px-Saturn_SA9_launch.jpg)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Robert Godwin: Apollo. Początek programu. Warszawa: Prószyński Media Sp. z o.o., 2011, s. 21-22, seria: Historia podboju Kosmosu.. ISBN 978-83-7648-831-8.