Pier Francesco Meglia – Wikipedia, wolna encyklopedia
Kardynał prezbiter | |
![]() | |
Kraj działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 3 listopada 1810 |
Data i miejsce śmierci | 31 marca 1883 |
Nuncjusz apostolski we Francji | |
Okres sprawowania | 1874–1879 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Prezbiterat | 24 września 1836 |
Sakra biskupia | 25 września 1864 |
Kreacja kardynalska | 19 września 1879 |
Kościół tytularny | Santi Silvestro e Martino ai Monti |
Data konsekracji | 25 września 1864 | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | |||||||
Współkonsekratorzy | |||||||
|
Pier Francesco Meglia (ur. 3 listopada 1810 w Santo Stefano al Mare, zm. 31 marca 1883 w Rzymie) – włoski kardynał.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 3 listopada 1810 roku w Santo Stefano al Mare, jako syn Stefana Meglii i Marii Cateriny Garibaldi[1]. Studiował na La Sapienzy, gdzie uzyskał doktorat utroque iure[1]. 24 września 1836 roku przyjął święcenia kapłańskie[1]. 22 września 1864 roku został tytularnym arcybiskupem Damaszku, a trzy dni później przyjął sakrę[2]. Sprawował funkcję nuncjusza w Meksyku (1864–1866), Bawarii (1866–1874) i Francji (1874–1879)[2]. 19 września 1879 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Santi Silvestro e Martino ai Monti[2]. Zmarł 31 marca 1883 roku w Rzymie[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Pier Francesco Meglia. The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-07-13]. (ang.).
- ↑ a b c Pier Francesco Meglia. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-07-13]. (ang.).