Pilichowo (województwo mazowieckie) – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
![]() Kościół pw. św. Marii Magdaleny | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2011) | |
Strefa numeracyjna | 24 |
Kod pocztowy | 09-454[4] |
Tablice rejestracyjne | WPL |
SIMC | 0561603[5] |
Położenie na mapie gminy Bulkowo ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa mazowieckiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu płockiego ![]() | |
![]() |
Pilichowo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bulkowo[5][6].
SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
0561626 | Romanowo | przysiółek |
Wieś szlachecka Pilchowo położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi wyszogrodzkiej[7]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
We wsi znajduje się parafia pw. św. Marii Magdaleny[8].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 101154
- ↑ Wieś Pilichowo w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2017-10-01] , liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2019-11-27].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 926 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b c GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
- ↑ Parafia pw. św. Marii Magdaleny. diecezjaplocka.pl. [dostęp 2016-05-11].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Pilichowo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 139 .