Pniaki (Chorzów) – Wikipedia, wolna encyklopedia
część miasta Chorzowa | |
![]() Drewniany krzyż postawiony w 1902 roku przy ul. Opolskiej w Chorzowie-Pniakach | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Miasto | |
W granicach Chorzowa | 1868 |
SIMC | 0938947 |
Położenie na mapie Chorzowa ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |
![]() |
Pniaki (śl. Pnioki) − oficjalna część miasta[1], dawna kolonia robotnicza, założona w 1. połowie XIX wieku na północ od Królewskiej Huty, wydzielona ze Świętochłowic. Stanowi dziś część dzielnicy Chorzów II (rejon ul. Opolskiej i Mariańskiej).
Historia
[edytuj | edytuj kod]Kolonia powstała około lat 30. XIX wieku na ziemiach, które należały do Karola Łazarza Henckel von Donnersmarcka[2][3]. Pierwotna nazwa Pniaki[3] pochodzi od karczowiska, tj. miejsca po wyciętym lecie, na którym powstała osada[2]. Donnersmarck wydzierżawił teren dla 25 osadników w latach 30. XIX wieku; w 1840 roku Pniaki zamieszkiwało 145 osób, a w 1841 roku – przeszło 250[2][3]. W kolonii znajdowało się kilka cegielni oraz szyb Maria (pot. Maryna[3]) kopalni węgla kamiennego Król[2].
Pierwotna zabudowa była skoncentrowana wokół obecnej ulicy św. Józefa w Chorzowie, pozostały po niej m.in.: drewniany krzyż, postawiony w 1902 przy ul. Opolskiej[3] oraz kapliczka maryjna przy ul. Mariańskiej[3], poświęcona w 1905 roku przez ks. Pawła Łukaszczyka, proboszcza parafii św. Barbary w Chorzowie[2]. Kolona robotnicza Pniaki należała od 1841 roku do gminy Świętochłowice, następnie Pniaki były osobną gminą, a w 1868 roku wcielono ją do Królewskiej Huty[2].
W 1907 roku zakończono budowę kościoła św. Józefa na terenie cmentarnym, który przynależał do Pniaków[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Obwieszczenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2015 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części, „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej 2015, poz. 1636”, 19 października 2015 [dostęp 2018-02-26] .
- ↑ a b c d e f prym: Pnioki. [w:] portal miejski mojchorzow.pl [on-line]. [dostęp 2018-04-23].
- ↑ a b c d e f g Tomasz Breguła: Chorzów dawniej i dziś. Pnioki. Echo Chorzowa, 2015-05-15. [dostęp 2018-04-23].