Pocisk nurkujący – Wikipedia, wolna encyklopedia
Pocisk nurkujący – pocisk artyleryjski używany przez artylerię okrętową, przeznaczony do zwalczania celów podwodnych (okrętów podwodnych i torped). Zbudowany podobnie jak zwykły pocisk, miał głowicę w kształcie cylindra, co miało zapobiegać odbijaniu się pocisku od powierzchni wody. Dodatkowo w korpusie były wywiercone promieniście otwory, ułatwiające zanurzenie pocisku.
Ze względu na małą skuteczność zastąpiony przez bomby głębinowe, torpedy i rakietotorpedy.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]Sławomir Sutowski: Pocisk nurkujący. W: Encyklopedia techniki wojskowej. Wydawnictwo MON, 1978, s. 497.