Powieść auktorialna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Powieść auktorialna – (według Franza Stanzela) typ powieści, w której narrator komentuje wydarzenia, ale między nim a światem przedstawionym istnieje dystans. Narrator nie jest bohaterem, nie występuje w świecie przedstawionym. Charakterystyczne jest pojawianie się dużej ilości wtrąceń, które mogą zmieniać się w dygresje o charakterze eseistycznym.