Prosdocym – Wikipedia, wolna encyklopedia
biskup | |
Św. Prosdocym | |
Czczony przez | |
---|---|
Wspomnienie | |
Patron | |
Szczególne miejsca kultu | Padwa |
Prosdocym, łac. Prosdocymus, Prosdocimus – święty katolicki, biskup.
Prosdocym był wczesnochrześcijańskim biskupem Padwy. Brak wiarygodnych źródeł historycznych opisujących jego życie. Tradycja kultu głównego patrona Padwy sięga V/VI wieku. Żywot świętego spisany został dopiero w XI/XII wieku przez nieznanego autora podszywającego się pod jego następcę na tronie biskupim Maksyma. Asumptem do powstania tego utworu było prawdopodobnie odnalezienie grobu na terenie kaplicy w bazylice św. Justyny i chęć podniesienia rangi biskupstwa przez nawiązanie do tradycji apostolskiej.
Przypuszczalnie dzierżył sakrę w III wieku gdyż już w tym okresie w Padwie żyła liczna grupa chrześcijan, a wielu męczenników tej wspólnoty zginęło w czasie prześladowań za Dioklecjana.
Jego wspomnienie obchodzone jest 7 listopada.
- Sanktuarium San Prosdocime w Padwie
- Płaskorzeźba St Prosdocime
- Grób
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 1: A-C. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 705. ISBN 83-7097-271-3.