Przełęcz nad Wrotami – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Od lewej: Przełęcz nad Wrotami, Kopa nad Wrotami i Wrota Chałubińskiego | |
Państwo | |
---|---|
Wysokość | ok. 2055 m n.p.m. |
Pasmo | |
Sąsiednie szczyty | |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Przełęcz nad Wrotami (słow. Sedlo nad Chałubińského bránou, niem. Chałubiński-Sattel, węg. Felső-Chałubiński-kapu[1]) – położona na wysokości około 2055 m przełęcz w grani głównej Tatr pomiędzy Turniczką Chałubińskiego (ok. 2065 m) a Ciemnosmreczyńską Turnią (2142 m). Jeszcze do niedawna była opisywana jako przełęcz dwusiodłowa (Wyżnia i Niżnia Przełęcz nad Wrotami). W 2001 r. Władysław Cywiński w 8 tomie szczegółowego przewodnika Tatry nadał siodłu wschodniemu nazwę Szczerbina nad Wrotami i od tego czasu Przełęcz nad Wrotami jest jednosiodłowa[2].
Na południe, do Doliny Ciemnosmreczyńskiej z przełęczy opada żleb. Na północną stronę, do Doliny za Mnichem trawiasto-skalista ściana[2].
Pierwszego wejścia na przełęcz od strony Doliny za Mnichem dokonał Jan Alfred Szczepański 20 lipca 1936 r., zimą powtórzyli to Tadeusz Orłowski i Maciej Zajączkowski 24 marca 1937 r. Wcześniej przełęcz była odwiedzana przy przechodzeniu grani[3].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/Wrota_Cha%C5%82ubi%C5%84skiego_A_%282%29.jpg/240px-Wrota_Cha%C5%82ubi%C5%84skiego_A_%282%29.jpg)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [online] [dostęp 2019-05-13] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24] .
- ↑ a b Władysław Cywiński, Cubryna, t. 8, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2001, ISBN 83-7104-026-1 .
- ↑ Witold Henryk Paryski, Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Walentkowa Przełęcz – Przełączka pod Zadnim Mnichem, t. 4, Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1951 .