Przełamując fale – Wikipedia, wolna encyklopedia
Gatunek | |
---|---|
Data premiery | 5 lipca 1996 |
Kraj produkcji | |
Czas trwania | 159 min |
Reżyseria | |
Scenariusz | |
Główne role | |
Zdjęcia | |
Scenografia | |
Montaż | |
Produkcja | |
Dystrybucja | |
Nagrody | |
Europejska Nagroda Filmowa za najlepszy film i najlepszą rolę żeńską |
Przełamując fale (ang. Breaking the Waves) – duński dramat filmowy z 1996 w reżyserii Larsa von Triera. Scenariusz napisali Lars von Trier, Peter Asmussen i David Pirie. Główne role w filmie zagrali debiutująca na dużym ekranie Emily Watson oraz szwedzki aktor Stellan Skarsgård.
Zdjęcia kręcono w szkockim hrabstwie Highland (wyspa Skye) oraz na przedmieściach Kopenhagi[1][2]. Przełamując fale zdobyło Grand Prix Jury na Festiwalu Filmowym w Cannes[3], a Emily Watson była nominowana do Oscara w kategorii pierwszoplanowej roli żeńskiej[4].
Opis fabuły
[edytuj | edytuj kod]Film, osadzony w realiach Szkocji lat 70. XX wieku, przedstawia historię Bess McNeill (Emily Watson), która wychodzi za mąż za pracującego na platformie wiertniczej Jana (Stellan Skarsgård). Małżeństwo z „obcym” spotyka się z ostracyzmem lokalnej społeczności i konserwatywnego lokalnego kościoła kalwińskiego. Głęboko religijna Bess ma jednak wrażenie, że rozmawia z Bogiem, a ten ją wysłuchuje. Pragnąc, by rozłąka z mężem trwała jak najkrócej, prosi Boga, by ten sprawił, żeby Jan powrócił wcześniej z platformy. Tak się też staje, ale na skutek wypadku przy pracy, którego doznaje jej ukochany. Powraca na ląd sparaliżowany, a Bess uznaje, że to jej wina. Para nie może już uprawiać razem seksu, dlatego Jan prosi swoją żonę, by ta kochała się z innymi mężczyznami i opowiadała mu o tym, bo tylko w ten sposób ona może być dalej szczęśliwa. Bess stopniowo zaczyna wierzyć, że to, co robi, jest życzeniem samego Boga, a oddając się innym mężczyznom, może sprawić, że Jan odzyska sprawność. Bess, by sprostać postawionemu przez siebie zadaniu, uprawia rytualną prostytucję, w rezultacie zostaje zamordowana przez przygodnie poznanych marynarzy. Po śmierci zostaje potępiona przez miejscową wspólnotę religijną. Za to jej mąż odzyskuje władzę w nogach[5].
Spektakle
[edytuj | edytuj kod]W 2021 roku Przełamując fale Larsa von Triera w opracowaniu Vivian Nielsen zostało przeniesione na deski teatralne. Sztukę wyreżyserowała Ana Nowicka w krakowskim Teatrze BARAKAH[6].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Stig Björkman: Lars von Trier on Breaking the Waves. The Criterion Collection, 18.04.2014. [dostęp 2024-08-20]. (ang.).
- ↑ Jonathan Rosenbaum: Mixed Emotions (BREAKING THE WAVES). "Chicago Reader", 06.12.1996. [dostęp 2024-08-20]. (ang.).
- ↑ Stephen Heath , GOD, FAITH AND FILM: "BREAKING THE WAVES", „Literature and Theology”, 12 (1), 1998, s. 93, ISSN 0269-1205, JSTOR: 23926925 [dostęp 2022-10-10] .
- ↑ Emily Watson: The Oscar Legends Interview [online], Awardsdaily, 28 września 2022 [dostęp 2022-10-10] (ang.).
- ↑ Magdalena Kempna-Pieniążek: Formuły duchowości w kinie najnowszym. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 2013, s. 165-167. ISBN 978-83-226-2129-5.
- ↑ Przełamując fale [online], Teatr Barakah [dostęp 2023-04-03] (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Przełamując fale w bazie IMDb (ang.)
- Przełamując fale w bazie Filmweb