Równina Bełska – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Równina Bełska w Korczminie | |
![]() Zasięg regionu w obrębie Polski | |
Megaregion | |
---|---|
Prowincja | |
Podprowincja | |
Makroregion | |
Mezoregion | Równina Bełska |
Zajmowane jednostki administracyjne |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d2/Roztocze_map.png/241px-Roztocze_map.png)
Równina Bełska (851.21) – mezoregion fizycznogeograficzny w południowo-wschodniej Polsce i na Ukrainie, między Roztoczem i Grzędą Sokalską. Jest to jedyna część Kotliny Pobuża leżąca na obszarze Polski; leży ona w widłach rzek: Sołokiji i jej dopływu Rzeczycy. Równina Bełska jest regionem rolniczym.
Region jest równiną o falistej powierzchni denudacyjnej, rozwiniętej na marglach górnokredowych. Ku południu przechodzi on w płaskie równiny akumulacyjne tarasów nadzalewowych i zalewowych.
Główną miejscowością na obszarze Równiny Bełskiej jest miasto Bełz na Ukrainie. Po stronie polskiej na terenie regionu leżą m.in. Jarczów, Ulhówek i Korczmin.
W Polsce Równina Bełska obejmuje północną część gmin: Jarczów i Ulhówek, północno-wschodnią część gminy Lubycza Królewska, południowo-wschodni fragment gminy Tomaszów Lubelski oraz południowy klin gminy Dołhobyczów.
- Widok równiny w Machnowie Nowym
- Widok równiny w Dyniskach
- Widok równiny w Mycowie