Równina Piotrkowska – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Prowincja | |
---|---|
Podprowincja | |
Makroregion | |
Mezoregion | Wysoczyzna Piotrkowska |
Zajmowane jednostki administracyjne |
Równina Piotrkowska (318.84) – kraina geograficzna w południowej części Niziny Mazowieckiej, na obszarze Wzniesień Południowomazowieckich. Na północy graniczy z Wzniesieniami Łódzkimi, na zachodzie z Wysoczyzną Bełchatowską, a na wschodzie z Doliną Białobrzeską.
Ukształtowanie powierzchni
[edytuj | edytuj kod]Równina Piotrkowska jest w przeważającej części płaska z lokalnymi obszarami falistymi. W krajobrazie dominującą rolę odgrywa piaszczysta równina, o znacznym zalesieniu. Lasy równiny stanowią fragmenty dawnych puszcz (Lasy Sulejowskie i Spalskie).
Wody
[edytuj | edytuj kod]W południowo-wschodniej części Równiny Piotrkowskiej płynie Pilica, w której biegu, pomiędzy Sulejowem a Smardzewicami, utworzono sztuczny zbiornik wodny Zalew Sulejowski.
Ludność i gospodarka
[edytuj | edytuj kod]Głównymi miastami są Piotrków Trybunalski, Tomaszów Mazowiecki, Koluszki i Sulejów