Radkowa Dziura I – Wikipedia, wolna encyklopedia
Plan jaskini | |
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Położenie | |
Właściciel | |
Długość | 8,5 m |
Głębokość | 1,5 m |
Deniwelacja | 1,5 m |
Wysokość otworów | 1195 m n.p.m. |
Wysokość otworów nad dnem doliny | 120 m |
Ekspozycja otworów | ku W |
Data odkrycia | 1993 rok |
Odkrywca | R. Cygan |
Kod | (nr inwentarzowy PIG) T.E-08.47 |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Radkowa Dziura I – jaskinia w północnej ścianie Zbójnickiej Turni w zachodnich stokach Gubalca w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Wejście do niej znajduje się w Wąwozie Kraków, poniżej Jaskini Poszukiwaczy Skarbów, na wysokości 1195 m n.p.m. Długość jaskini wynosi 8,5 metrów, a jej deniwelacja 1,5 metrów[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6c/W%C4%85w%C3%B3z_Krak%C3%B3w_a4.jpg/220px-W%C4%85w%C3%B3z_Krak%C3%B3w_a4.jpg)
Opis jaskini
[edytuj | edytuj kod]Jaskinię stanowi idący w dół, prosty korytarz zaczynający się w niewielkim, półokrągłym otworze wejściowym, a kończący zawaliskiem[2].
Przyroda
[edytuj | edytuj kod]W jaskini występuje mleko wapienne i nacieki grzybkowe. Ściany są wilgotne, rosną na nich mchy, glony i porosty[2].
Historia odkryć
[edytuj | edytuj kod]Jaskinię odkrył R. Cygan w 1993 roku. Jej plan i opis sporządziła I. Luty przy pomocy R. Cygana i J. Iwanickiego (jr) w 1994 roku[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jaskinie Tatr [online], 23 sierpnia 2017 [dostęp 2018-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-23] .
- ↑ a b c Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [online], jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-11-19] .