Rakuska Polana – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c3/Rakuska_Polana.jpg/250px-Rakuska_Polana.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/Rakuska_Polana_rozdroze_szlakow.jpg/250px-Rakuska_Polana_rozdroze_szlakow.jpg)
Rakuska Polana[1][2], Wyżnia Polana Folwarska[3] (słow. Vyšná Folvarská poľana, Horná Folvarská poľana lub poľana pod Svišťovkou[2]) – położona na wysokości 1300–1350 m n.p.m. podłużna, zarastająca lasem polana na północno-wschodnich stokach Małej Rakuskiej Czubki w słowackich Tatrach Wysokich[4]. Dawniej stoki Małej Rakuskiej Czubki wypasane były przez mieszkańców słowackiej miejscowości Folwarki (od 1948 nosi ona nazwę Stráne), na pobliskiej Folwarskiej Polanie mieli oni swoją wolarnię (budynek, w którym przebywali pasterze wołów)[5].
9 sierpnia 1997 r. wydarzył się w tej okolicy bardzo rzadki w Tatrach przypadek. Turysta niemiecki, który zszedł ze ścieżki na niewielką polankę wśród kosówki, został zaatakowany przez dwuletniego niedźwiedzia, w wyniku czego doznał złamania dwóch żeber, kilku ran i wstrząsu mózgu[3].
Po zniesieniu wypasu Rakuska Polana niemal całkowicie zarosła lasem. Obecnie jest tu tylko rozdroże szlaków turystycznych Rázcestie Folvarská poľana[4].
Szlaki turystyczne
[edytuj | edytuj kod]– tzw. Łomnicka Pętla, niebieski szlak od Łomnickiego Stawu przez Niżnią Rakuską Przełęcz i rozdroże na Rakuskiej Polanie do dolnej stacji kolei linowej na Łomnicę (stacja Start). Czas przejścia:
- od Łomnickiego Stawu do Rakuskiej Polany 2.15 h, ↓ 1.45 h
- od Rakuskiej Polany do Startu: 1 h, ↓ 1.15 h
– zielony szlak łącznikowy od Rakuskiej Polany do rozdroża szlaków turystycznych na Folwarskiej Polanie. Jest to jeden z najkrótszych znakowanych szlaków turystycznych w Tatrach, ma mniej niż 500 m[1]. Czas przejścia 15 min, ↓ 20 min[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
- ↑ a b Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXIII. Przełęcz Stolarczyka – Modra Ławka. Warszawa: Sport i Turystyka, 1983, s. 35. ISBN 83-217-2472-8.
- ↑ a b Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
- ↑ a b c Tatry Wysokie i Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.
- ↑ Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.