Reuben Jones – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 19 października 1932 | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 3 stycznia 1990 | |||||||||
Wzrost | 178 cm | |||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||
|
Reuben Samuel „Ben” Jones (ur. 19 października 1932 w Newport, zm. 3 stycznia 1990 w Melton Mowbray[1]) – brytyjski jeździec sportowy. Złoty medalista olimpijski z Meksyku.
Sukcesy odnosił we Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego. Igrzyska w 1968 były jego drugą olimpiadą, wcześniej brał udział w IO 64. W Meksyku w konkursie indywidualnym zajął piąte miejsce, triumfował w drużynie. Partnerowali mu Derek Allhusen i Richard Meade. Startował na koniu The Poacher. W 1967 i 1969 zdobywał drużynowy tytuł mistrza Europy.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ sports-reference.com. [dostęp 2010-09-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-03)].