Reváň – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/36/Revan_v_MF.jpg/240px-Revan_v_MF.jpg)
Reváň (1205 m n.p.m.) – ostatni (licząc w kierunku z północy na południe) szczyt w głównym grzbiecie Luczańskiej Małej Fatry na Słowacji.
Położenie
[edytuj | edytuj kod]Główny grzbiet fatrzański, biegnący z Kľaku (1352 m n.p.m.) w kierunku południowym, na szczycie Reváňa skręca ku zachodowi i stromo opada na Przełęcz Faczkowską (802 m n.p.m.). Od masywu Kľaku Reváň oddziela szeroka i płytka przełęcz – Reváňske sedlo (1184 m n.p.m.). Reváň jest szczytem zwornikowym. W kierunku południowo-wschodnim, a następnie wschodnim, biegnie od niego długi grzbiet ze szczytami Bukovec (1148 m n.p.m.), Vrania skala (1004 m n.p.m.) i Holice (980 m n.p.m.), który opada na Vrícke sedlo (686 m n.p.m.).
Od wschodu pod szczyt Reváňa podchodzi Dlhá dolina – górna część Doliny Klasztorskiej, zaś na wschodnich stokach Reváňa bierze początek jeden ze źródłowych potoków Vrícy. Północno-zachodnie stoki Reváňa opadają ku dolinie źródlisk Rajčanki. Na południowych stokach Reváňa, na wysokości 789 m n.p.m., znajduje się źródło Nitry.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Trójróg Reváňa wieńczy wyraźny, choć łagodnie zaokrąglony wierzchołek. Wszystkie stoki góry są strome. Te opadające ku wschodowi i południu są słabo rozczłonkowane – w strefie przygrzbietowej pokrywa je ciąg polan, natomiast stoki północno-zachodnie, pocięte dolinkami źródłowych cieków Rajčianki (m.in. dolinka Ráztoka) są w całości zalesione.
Turystyka
[edytuj | edytuj kod]Przez szczyt Reváňa nie biegnie żaden znakowany szlak turystyczny. Tym niemniej jest on często odwiedzany jako dobry punkt widokowy z nieodległego (ok. 400 m) Reváňskego sedla. Wyprowadzająca nań wygodna ścieżka obniża się następnie wschodnim grzbietem góry i doprowadza do żółtych znaków, wiodących w stronę Przełęczy Faczkowskiej. Z podszczytowych polan opadających w kierunku wschodnim, ku dolinie Vrícy, rozciąga się widok na Długą dolinę, ciągnącą się w jej przedłużeniu Dolinę Klasztorską, fragment Kotliny Turczańskiej oraz wznoszący się poza nią łańcuch Wielkiej Fatry.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Barański Mirosław J.: Piknik na wiszącej skale, w: Gazeta górska R. XXV nr 1 (97), zima 2017, ISSN 1231-7101, s. 38-41;
- Gargulák Jozef, Križo Vladimír: Malá Fatra. Turistický sprievodca ČSSR, wyd. Šport, slovenské telovýchové vydavateľstvo, Bratislava 1984;
- Malá Fatra. Martinské hole. Turistická mapa 1 : 50 000, wyd. VKÚ Harmanec 1993, 1 vydanie, ISBN 80-85510-10-3;