Rezerwat przyrody Góra Miedzianka – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
rezerwat przyrody nieożywionej | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Mezoregion | |
Data utworzenia | 1958 |
Akt prawny | |
Powierzchnia | 26,39 ha |
Położenie na mapie gminy Chęciny ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu kieleckiego ![]() | |
![]() |
Rezerwat przyrody Góra Miedzianka – rezerwat przyrody nieożywionej na terenie Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego[2] w gminie Chęciny, w powiecie kieleckim, w województwie świętokrzyskim[3]. Obejmuje wydłużony masyw góry Miedzianki, która jest najbardziej na północny zachód wysuniętym wzniesieniem Pasma Chęcińskiego Gór Świętokrzyskich[2].
- Powierzchnia: 26,39 ha[3] (akt powołujący podawał 25,00 ha)
- Rok utworzenia: 1958
- Dokument powołujący: Zarządzenie MLiPD z 5 lipca 1958 (M.P. z 1958 r. nr 54, poz. 316)
- Numer ewidencyjny WKP: 015
- Charakter rezerwatu: częściowy
- Przedmiot ochrony: rzadko spotykane minerały kruszcowe, rośliny i zwierzęta oraz zachowanie śladów dawnych robót górniczych
W granicach rezerwatu znalazły się także dwa nieczynne kamieniołomy oraz teren dawnej kopalni miedzi, która funkcjonowała tu od XIV wieku[2]. Ponadto zachodzą tu procesy krasowe, czego efektem jest system jaskiń[2]. Stare sztolnie, wyrobiska i jaskinie są doskonałym schronieniem dla kilku gatunków nietoperzy, takich jak mroczek późny, nocek wąsatek, nocek rudy, nocek Natterera, nocek duży i mopek[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 276. ISBN 83-01-12479-2.
- ↑ a b c d e Formy ochrony przyrody. [w:] Chęcińsko-Kielecki Park Krajobrazowy [on-line]. Zespół Świętokrzyskich i Nadnidziańskich Parków Krajobrazowych. [dostęp 2018-10-22].
- ↑ a b Rezerwat przyrody Góra Miedzianka. [w:] Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-10-22].