Robin Tait – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 14 kwietnia 1940 | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 20 marca 1984 | ||||||||||||
Wzrost | 191 cm | ||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||
|
Robin Douglas Tait (ur. 14 kwietnia 1940 w Dunedin, zm. 20 marca 1984 w Auckland[1]) – nowozelandzki lekkoatleta, specjalista rzutu dyskiem i pchnięcia kulą, dwukrotny olimpijczyk, mistrz igrzysk Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej.
Kariera sportowa
[edytuj | edytuj kod]Zajął 4. miejsce w rzucie dyskiem i 12. miejsce w pchnięciu kulą na igrzyskach Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej w 1962 w Perth. Na kolejnych igrzyskach Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej w 1966 w Kingston zdobył brązowy medal w rzucie dyskiem (przegrywając jedynie ze swym kolegą z reprezentacji Nowej Zelandii Lesem Millsem i George’em Puce’em z Kanady) oraz zajął 6. miejsce w pchnięciu kulą[2]. Zajął 12. miejsce w rzucie dyskiem na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku[1] orz 6. miejsce w tej konkurencji na igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1970 w Edynburgu[2]. Na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium odpadł w kwalifikacjach rzutu dyskiem[1].
Zwyciężył w rzucie dyskiem (wyprzedzając Anglików Billa Tancreda i Johna Hilliera) oraz zajął 5. miejsce w pchnięciu kulą na igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1974 w Christchurch. Na kolejnych igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1978 w Edmonton[2]zajął 4. miejsce w rzucie dyskiem[2]. Zdobył srebrny medal w tej konkurencji na Igrzyskach Konferencji Pacyfiku w 1981 w Christchurch[3] i 8. miejsce na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1982 w Brisbane[2].
Trzykrotnie reprezentował Oceanię w zawodach pucharu świata, zajmując kolejno: 7. miejsce w 1977, 6. miejsce w 1979 i 8. miejsce w 1981[4].
Tait zdobył 19 tytułów mistrza Nowej Zelandii (15 w rzucie dyskiem i 4 w pchnięciu kulą)[5]:
- rzut dyskiem: – 1962/1963, 1964/1965, od 1967/1968 do 1969/1970, 1972/1973, 1973/1974 i od 1975/1976 do 1983/1984 (w 1976/1977 w konkursie zwyciężył Amerykanin Mac Wilkins)
- pchnięcie kulą – 1962/1963, 1970/1971, 1972/1973 i 1973/1974
Siedmiokrotnie poprawiał rekord Nowej Zelandii w rzucie dyskiem do wyniku 63,08 m, osiągniętego 31 stycznia 1974 w Christchurch. Wynik ten poprawił dopiero Ian Winchester w 1997[6]. Zajmuje z tym rezultatem (luty 2021) 4. miejsce na liście najlepszych dyskoboli nowozelandzkich w historii oraz 6. miejsce na liście kulomiotów z wynikiem 18,83 m, uzyskanym 17 listopada 1973 w Auckland[7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Robin Tait [online], olympedia.org [dostęp 2021-02-26] (ang.).
- ↑ a b c d e Robin Douglas Tait [online], thecgf.com [dostęp 2021-02-26] (ang.).
- ↑ Pacific Conference Games [online], GBRAthletics [dostęp 2021-02-26] (ang.).
- ↑ 1st IAAF/VTB Bank Continental Cup IAAF Statistics Handbook Split 2010 [online], IAAF, s. 23, 25, 53 [dostęp 2021-02-27] [zarchiwizowane z adresu 2012-10-26] (ang.).
- ↑ Athletics New Zealand. National Champions 1887–2016 [online], anzrankings.org.nz, s. 52, 54 [dostęp 2021-02-26] (ang.).
- ↑ Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 143. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.).
- ↑ All Time Lists [online], anzrankings.org.nz [dostęp 2021-02-26] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Robin Tait w bazie World Athletics (ang.) [dostęp 014345232].
- Robin Tait [online], Track and Field Statistics [dostęp 2021-02-26] (ang.).