Rynsztunek – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/21/Mitau-bytet%2C_samlingsbild_-_Livrustkammaren_-_16525.tif/lossy-page1-220px-Mitau-bytet%2C_samlingsbild_-_Livrustkammaren_-_16525.tif.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b4/Brooklyn_Museum_-_Emblems_of_the_Civil_War_-_Alexander_Pope_-_overall.jpg/220px-Brooklyn_Museum_-_Emblems_of_the_Civil_War_-_Alexander_Pope_-_overall.jpg)
Rynsztunek (od niem. rüstung, także: rystunek, rysztunek) – ogół uzbrojenia i oporządzenia składającego się na wyposażenie indywidualne żołnierza. W wojsku polskim termin używany od XVI wieku (współcześnie już niestosowany)[1][2].
Przykładowe elementy rynsztunku:
- Broń (biała, palna).
- Hełm i zbroja (lub jej elementy).
- Pas, ładownica, bandolier, tornister, manierka itp.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Mała Encyklopedia Wojskowa Tom 3 ↓, s. 95.
- ↑ Kwaśniewicz ↓, s. 152.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Mała Encyklopedia Wojskowa (R-Ż). T. 3. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970.
- Włodzimierz Kwaśniewicz: 1000 słów o broni białej i uzbrojeniu ochronnym. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1981. ISBN 83-11-06559-4.