Słonaczek – Wikipedia, wolna encyklopedia
Artemia salina[1] | |||
(Linnaeus, 1758) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Rząd | |||
Rodzina | Artemiidae | ||
Rodzaj | |||
Gatunek | słonaczek | ||
Synonimy | |||
|
Słonaczek, solowiec, kolczykowiec słonaczek, solankowiec (Artemia salina) – jajożyworodny, ciepłolubny skorupiak żyjący wyłącznie w wodach słonych. Występują liczne rasy geograficzne. Żyje w śródlądowych wodach słonych w strefie umiarkowanej i subtropikalnej (np. w limanach nad Morzem Czarnym[2]). Ze względu na trudności z oznaczeniem gatunku, uważano, że masowo zamieszkuje również Wielkie Jezioro Słone, w stanie Utah, USA[3], jednak jest to inny gatunek, tj. Artemia franciscana[4]. Jest to gatunek wyjątkowo euryhalinowy, tolerujący wody o różnym zasoleniu. Żyje i rozwija się w wodach o zasoleniu od 0‰ do 200‰, nawet do 30%, gdzie inne zwierzęta nie mają zdolności bytowania[5]. Jaja tego skorupiaka odporne są na przesuszenie. U tego gatunku występuje partenogeneza. Na skutek zahamowania podziałów redukcyjnych występują osobniki diploidalne, triploidalne, tetraploidalne, pentaploidalne, a nawet oktoploidalne. W zależności od stopnia zasolenia wykazuje duże modyfikacje budowy[2] Morfologia odwłoka i widełek zmienia się u populacji występujących w wodach o różnym zasoleniu, widełki u form zasiedlających wody mniej słone są dłuższe, w wodach bardziej zasolonych są krótsze[5].
Pozostałe informacje
[edytuj | edytuj kod]Skorupiak ten uznawany jest za jadalny. W formie wysuszonej spożywany był przez Indian[5]. W akwarystyce naupliusy solowca używa się jako pokarmu dla narybku.
Slonaczek żyje także w tzw. salinach, z których po odparowaniu wody uzyskuje się sól[6].
Ten skorupiak jest jednym z głównych składników diety flaminga różowego, pośrednio odpowiedzialnym za różowe zabarwienie tego ptaka. Sam słonaczek nie ma wyraźnego zabarwienia co podnosi jego dostosowanie w kontekście zabezpieczenia przed zjedzeniem. Jednak po infekcji pasożytniczym tasiemcem Flamingolepis liguloides[7] w jego ciele i funkcjonowaniu następują bardzo poważne zmiany:
- zmiana zabarwienia ciała w wyniku gromadzenia karotenoidów;
- gromadzenie się osobników w ławice dobrze widoczne sponad powierzchni wody;
- zaniechanie rozmnażania;
- wzmożone gromadzenie tłuszczu;
Celem tych zmian jest zjedzenie zainfekowanego tasiemcem słonaczka przez flaminga, w którym tasiemiec może zamknąć swój cykl życiowy. Grupy czerwonych słonaczków są łatwiejsze do wypatrzenia przez flamingi, a ich barwnik nie jest rozkładany przez metabolizm ptaka i kumuluje się w piórach.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Artemia salina, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b Eugeniusz Grabda (red.), 1985. Zoologia, bezkręgowce, tom II, część pierwsza (wydanie drugie zmienione), PWN, Warszawa 1985, strona 179
- ↑ Artemia salina, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-11-27] (ang.).
- ↑ Rafael Campos-Ramos i inni, Mixture of parthenogenetic and zygogenetic brine shrimp ''Artemia'' (Branchiopoda: Anostraca) in commercial cyst lots from Great Salt Lake, UT, USA, „Journal of Experimental Marine Biology and Ecology”, 296, 2003, Elsevier Science, 2003, s. 243– 251, ISSN 0022-0981 [zarchiwizowane z adresu 2012-07-11] (ang.).
- ↑ a b c Czesław Jura "Bezkręgowce. Podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy", Wyd PWN, 1997, str.438
- ↑ Henryk Kilka. Solowce – Artemia. „AQUA Magazyn”. Lipiec-wrzesień 1997. nr 15. s. 19 – 21.
- ↑ Marta I., Sánchez i inni, High prevalence of cestodes in Artemia spp. throughout the annual cycle: relationship with abundance of avian final hosts., „Parasitology Research”, 112, 2013, s. 1913-1923 .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Eugeniusz Grabda (red.), 1985. Zoologia, bezkręgowce, tom II, część pierwsza (wydanie drugie zmienione), PWN, Warszawa 1985,
- Czesław Jura "Bezkręgowce. Podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy", Wyd PWN, 1997,
- Tomasz Wilanowski: Bezpancerzowce i tarczowce w akwarium (przedruk elektroniczny z "Akwarium" 3/88). [dostęp 2007-11-13].