SECOR 6 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Inne nazwy | EGRS 6 |
---|---|
Indeks COSPAR | 1966-051B |
Indeks NORAD | S02206 |
Zaangażowani | |
Rakieta nośna | |
Miejsce startu | |
Orbita (docelowa, początkowa) | |
Perygeum | 168 km |
Apogeum | 3646 km |
Okres obiegu | 125 min |
Nachylenie | 90° |
Czas trwania | |
Początek misji | 9 czerwca 1966[1] 20:10 UTC |
Powrót do atmosfery | 6 lipca 1967 |
Wymiary | |
Masa całkowita | 18 kg |
SECOR 6 (ang. SEquential COllation of Range) – amerykański wojskowy satelita naukowy służący do badań związanych z nawigacją satelitarną i geodezją. Stanowił część programu SECOR. Zadaniem należącego do US Army satelity miało być określanie dokładnych współrzędnych geograficznych trudno dostępnych rejonów Ziemi, głównie wysp w rejonie Pacyfiku. Wraz z satelitą ERS 16, stanowił ładunek dodatkowy misji MIDAS 10. W wyniku awarii satelita nie osiągnął planowanej orbity. Satelita znany był także jako EGRS 6 (Electronic & Geodetic Ranging Satellite).
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/26/Atlas_Agena_D_with_MIDAS_10_%289_june_1966%29.jpg/100px-Atlas_Agena_D_with_MIDAS_10_%289_june_1966%29.jpg)
Budowa i działanie
[edytuj | edytuj kod]Celem programu SECOR było opracowanie technologii służących do dokładnego określania współrzędnych geograficznych trudno dostępnych obszarów. Metoda określania współrzędnych geograficznych polegała na współpracy z satelitą 4 naziemnych, mobilnych punktów kontrolnych, z których wysyłano do satelity sygnały radiowe, a następnie po przetworzeniu ponownie je odbierano. Dokładne współrzędne 3 punktów musiały być znane, aby określić nieznane współrzędne 4 punktu. Podczas przelotu satelity nad nadajnikami, który miał trwać ok. 12 minut, można było wykonać ok. 48 tysięcy pomiarów odległości[2].
Satelita miał kształt sześcianu, na którego bokach zamontowano służące do wytwarzania energii elektrycznej ogniwa słoneczne. Wnętrze satelity zawierało, poza bateriami do magazynowania energii elektrycznej, także nadajniki radiowe[3] .
Doświadczenia zdobyte przy budowie i działaniu satelitów programu SECOR przyczyniły się do opracowania satelitów nawigacyjnych GPS[4] .
Misja
[edytuj | edytuj kod]Misja rozpoczęła się 9 czerwca 1966 roku, kiedy rakieta Atlas Agena D wyniosła z kosmodromu Vandenberg na niską orbitę okołoziemską trzy satelity, wśród których był SECOR 6. Po znalezieniu się na orbicie SECOR 6 otrzymał oznaczenie COSPAR 1966-051B. Nie doszło do drugiego odpalenia silnika członu Agena, w związku z tym satelita zamiast wejść na orbitę kołową, pozostał na tymczasowej wydłużonej eliptycznej orbicie parkingowej. Następnie człon Agena podczas prób stabilizacji, wykorzystał cały zapas paliwa rakietowego. Z powodu przebywania na niewłaściwej orbicie i braku możliwości stabilizacji nie wykonano żadnych testów systemów nawigacyjnych[5] .
Satelita spłonął w atmosferze 6 lipca 1967 roku[5] .
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Master Launch Log ↓.
- ↑ Geodetic SECOR Satellite ↓, s. 4.
- ↑ SECOR 1,2,3... ↓.
- ↑ SECOR 6 ↓.
- ↑ a b SECOR ↓.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Geodetic SECOR Satellite. dtic mil. [dostęp 2017-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-09)]. (ang.).
- Gunter Krebs: SECOR 1,2,3.... Gunter's Space Page. [dostęp 2017-09-02]. (ang.).
- Mark Wade: SECOR. Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2017-09-02]. (ang.).
- Jonathan McDowell: Master Launch Log. Jonathan's Space Home Page. [dostęp 2017-02-13]. (ang.).
- SECOR 6. [w:] NSSDCA Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2017-09-02]. (ang.).