SMS Blitz (1888) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Historia | |
Stocznia | |
---|---|
Wodowanie | |
![]() | |
Wejście do służby | |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność | 425 t |
Długość | 60,68 m[3] |
Szerokość | 7,4 m |
Zanurzenie | 2,11 m[4] |
Napęd | |
1 maszyna parowa potrójnego rozprężania o mocy indykowanej 2900 KM, 2 kotły typu lokomotywowego, 1 śruba[2] | |
Prędkość | |
Uzbrojenie | |
zobacz w tekście | |
Opancerzenie | |
19 mm nad maszynownią[5] | |
Załoga |
SMS Blitz − austro-węgierska kanonierka torpedowa[5][6] z końca XIX wieku, biorąca udział w I wojnie światowej.
Budowa i klasyfikacja
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
SMS „Blitz” wraz z bliźniaczym „Komet” należał do grupy sześciu kanonierek torpedowych zamówionych w latach 1888−1892 przez marynarkę Austro-Węgier w celu sprawdzenia typu okrętu najlepiej dostosowanego do potrzeb marynarki. Oba były zbudowane w niemieckiej stoczni Schichau-Werke w Elblągu i stanowiły ulepszenie projektu pierwszej kanonierki torpedowej zbudowanej tam dla Austro-Węgier, SMS „Meteor”, od której odróżniały się przede wszystkim nieco dłuższym kadłubem i większą prędkością. Trzy zbudowane później kanonierki torpedowe należały już do różnych innych projektów. W służbie austro-węgierskiej jednostki te klasyfikowano oryginalnie jako Torpedofahrzeug, która to nazwa oznaczała początkowo okręty torpedowe o długości do 61 m (200 stóp) i była następnie używana także dla kontrtorpedowców[7]. Wzorując się na brytyjskiej terminologii, okręty te nazywano też nieoficjalnie niszczycielami (niem. Zerstörer)[7], co spotyka się także w literaturze[1], jednakże ustępowały one znacząco niszczycielom prędkością i miały słabsze uzbrojenie.
Okręt miał konstrukcję wywodzącą się z powiększonych torpedowców, z gładkopokładowym kadłubem, dziobnicą o formie taranowej i sporym nawisem rufowym. W widoku z góry kadłub miał charakterystyczny dla torpedowców budowy Schichaua wrzecionowaty obrys, osiągający największą szerokość za śródokręciem. Okręt miał jedynie szczątkową nadbudówkę dziobową, z odkrytym pomostem bojowym oraz jeden pochyły komin[8]. Napęd stanowiła trzycylindrowa maszyna parowa potrójnego rozprężania o mocy indykowanej 2900 KM, napędzająca jedną śrubę[2]. Oprócz głównego steru zawieszonego za śrubą, pod nawisem rufowym, okręt miał pomocniczy ster dziobowy[8].
Służba
[edytuj | edytuj kod]Po wejściu do służby w 1889, SMS „Blitz” operował na akwenie Morza Śródziemnego i mórz przyległych, głównie uczestnicząc w pływaniu z eskadrą w letnich miesiącach. Między innymi bazował w Pireusie pomiędzy listopadem 1895 a marcem 1896 oraz brał udział w międzynarodowej blokadzie portu Chania na tureckiej Krecie między 10 kwietnia a 4 grudnia 1897[2]. Od 1905 roku pozostawał w rezerwie. Po wybuchu I wojny światowej do 1917 stacjonował w Zatoce Kotorskiej[2].
„Blitz” przetrwał wojnę. W styczniu 1920 został przez konferencję międzyaliancką w Paryżu przyznany Włochom i tam złomowany[2].
Dane
[edytuj | edytuj kod]Uzbrojenie[2]
- początkowe:
- 2 armaty 47 mm L/44 SFK (2xI)
- długość lufy: 44 kalibry (L/44)
- 7 armat 47 mm L/33 SFK (7xI)
- długość lufy: 33 kalibry (L/33)
- 1 wyrzutnia torpedowa 350 mm (stała na dziobie - w dziobnicy)
- 2 armaty 47 mm L/44 SFK (2xI)
- od 1903:
- 8 armat 47 mm (8xI)
- 2 wyrzutnie torped 350 mm (1 stała na dziobie, 1 obrotowa na rufie)[9]
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Conway's all the World's Fighting Ships, 1860−1905, s. 281
- ↑ a b c d e f g h i E. Sieche, Torpedoschiffe..., s.10
- ↑ E. Sieche, Torpedoschiffe..., s.10; według Conway's..., s.281 długość 58,4 m
- ↑ E. Sieche, Torpedoschiffe..., s.10; według Conway's..., s.281 zanurzenie 3,2 m
- ↑ a b c Jane's Fighting Ships of World War I. Studio Edns., s. 227. ISBN 1-85170-378-0.
- ↑ Robert Jackson: Destroyers, Frigates and Corvettes (Expert Guide). Grange Books Ltd. ISBN 1-84013-317-1.
- ↑ a b E. Sieche, Torpedoschiffe..., s.3-4
- ↑ a b Na podstawie planów w E. Sieche, Torpedoschiffe..., s.11
- ↑ E. Sieche, Torpedoschiffe..., s.10; według starszego źródła Jane's..., s. 227 - 1 stała na dziobie, 1 podwójna obrotowa na śródokręciu
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Robert Gardiner, Roger Chesneau, Eugène M. Kolesnik (red.): Conway's all the World's Fighting Ships, 1860−1905. London: Conway Maritime Press, 1979. ISBN 0-85177-130-0.
- Erwin Sieche: Torpedoschiffe und Zerstörer der K. u. K. Marine. Wölfersheim-Berstadt: Podzun-Pallas-Verlag, 1996, seria: Marine-Arsenal: Band 34. ISBN 3-7909-0546-1.
- Jane's Fighting Ships of World War I. Studio Edns.. ISBN 1-85170-378-0.