Samuel Rajss – Wikipedia, wolna encyklopedia
OFMConv. | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Miejsce pochówku | |
Prowincjał prowincji lwowskiej | |
Okres sprawowania | 1883–1892 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Prezbiterat | 1873 |
Samuel Rajss OFMConv.[a], właśc. Leon Rajss (ur. 4 kwietnia 1850 w Miejscu, zm. 20 lipca 1901 w Krakowie) – polski franciszkanin konwentualny, prezbiter, prowincjał.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/17/Tomb_of_Poor_Clares_at_Rakowicki_Cemetery_%282023%29l.jpg/240px-Tomb_of_Poor_Clares_at_Rakowicki_Cemetery_%282023%29l.jpg)
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 4 kwietnia 1850 w Miejscu jako Leon Rajss[1][2][3]. Swoją religijność i powołanie zawdzięczał wychowaniu matki oraz wpływowi kościoła franciszkanów w Krośnie, gdzie uczęszczał w młodości[4].
W 1869 w wieku 19 lat wstąpił do zakonu franciszkanów (Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych), a rok później we Lwowie złożył pierwsze śluby zakonne[2][5][4][3]. W 1873 w Krakowie otrzymał sakrament święceń kapłańskich[2][3]. Pełnił funkcję gwardiana klasztora franciszkanów w Sanoku[6][7] oraz we Lwowie, zaś w obu miejscach wykazywał się pod względem organizacyjnym[4][3]. Następnie sprawował urząd prowincjała (przełożonego) prowincji Galicja i Lodomeria we Lwowie w latach 1883-1892 przez okres trzech kadencji (w 1889 wybrany po raz trzeci)[2][8][5][4][3]. Wobec zastanej niekorzystnej sytuacji podjął wówczas reformę wewnętrzną w tej strukturze, wprowadzając m.in. życie wspólne zakonników[3]. Po trzecim wyborze na stanowisko prowincjała w 1899 wprowadził reformę życia zakonnego pod nazwą Vita perfecte communis[4]. Utworzył także bursę franciszkańską we Lwowie[4]. Od 1892 był gwardianem w klasztorze franciszkanów w Krakowie[9], ponownie wybrany w 1895[10]. Od 1 października 1899 wraz z o. Alojzym Karwackim był jednym z dwóch pierwszych franciszkanów przybyłych do nowo założonego konwentu w Jaśle, gdzie o. Rajss objął funkcję przełożonego i wkrótce potem założył tamże kongregację III Zakonu św. Franciszka[11][12][13][14][15]. Później ponownie był gwardianem w Krakowie[3]. Władał kilkoma językami obcymi[3]. Tworzył poezje[3].
Zmarł po ciężkiej chorobie w nocy 20 lipca 1901 w Krakowie w wieku 51 lat[5][16][3]. Został pochowany 22 lipca 1901 w grobowcu zgromadzenia na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera Kb)[5][17]. W kościele franciszkanów w Krakowie zostało ustanowione epitafium upamiętniające o. Rajssa[18][19].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Przewodnik duchowy dla Tercyjarzów (1884; określany także jako Brewiarzyk tercjarski)[2][3]
- Zbiorek nabożeństwa dla bractw: a) Paska św. Franciszka, b) Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, c) Królowej Aniołów[2]
- Czytania duchowne na każdy dzień miesiąca dla członków III Zakonu[3]
- Św. Salome[3]
- Godzinki o bł. Kunegundzie[3]
- Przekład Adoro te devote autorstwa św. Tomasza z Akwinu[2]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W ewidencji kościelnej tożsamość zapisywana w języku łacińskim jako „Samuel Rajss”. W austro-węgierskich Szematyzmach podano formę nazwiska „Reiss”.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ D. Synowiec OFMConv: P. Samuel Rajss observantiae religiosae in Provincia S. Antonii Patavii reformator (1850-1901), „Miscellanea Francescana" 1977 nr 77
- ↑ a b c d e f g Nasi pisarze katoliccy. Wykaz: Samuel (Leon Rajss). W: Kalendarz Katolicki Krakowski na Rok Pański 1887. Kraków: 1886, s. 80.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n O. Samuel Rajss. franciszkanie.pl, 2019-07-20. [dostęp 2020-05-31].
- ↑ a b c d e f Władysław Leon Antoniewicz: Klasztor franciszkański w Krośnie. Lwów: 1910, s. 20, 21.
- ↑ a b c d Kronika. † Ks. Samuel Rajss. „Gazeta Lwowska”. Nr 165, s. 2, 21 lipca 1901.
- ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1880. Lwów: 1880, s. 318.
- ↑ Schematismus Universi Venerabilis Cleri Dioeceseos Premisliensis tum Saecularis tum Regularis Ritus Latini (1879). Jasło: 1878, s. 211.
- ↑ Kronika. „Kurjer Lwowski”. Nr 224, s. 4, 14 sierpnia 1889.
- ↑ Kronika. Zmiany w zakonie OO. Franciszkanów. „Kurjer Lwowski”. Nr 217, s. 3, 5 sierpnia 1892.
- ↑ Kronika. Na konwencie. „Gazeta Lwowska”. Nr 197, s. 3, 29 sierpnia 1895.
- ↑ Schematismus universi venerabilis cleri Saecularis et Regularis Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1900. Przemyśl: 1899, s. 263.
- ↑ Schematismus universi venerabilis cleri Saecularis et Regularis Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1901. Przemyśl: 1900, s. 263.
- ↑ Izydor Borkiewicz. Kult świętego Antoniego w Jaśle. „Zwiastowanie”. Nr 1, s. 92, 1998. ISSN 1426-1790.
- ↑ Wydarzenia. „Nowe Podkarpacie”. Nr 40, s. 2, 7 października 1998.
- ↑ Zdzisław Świstak. 1000-lecie franciszkanów w Jaśle i 30-lecie parafii św. Antoniego. „Nowe Podkarpacie”. Nr 40, s. 8, 7 października 1998.
- ↑ Kronika. Zmarli. „Gazeta Lwowska”. Nr 166, s. 3, 23 lipca 1901.
- ↑ Lista osób zasłużonych pochowanych na Cmentarzu Rakowickim (1803–1939). W: Karolina Grodziska–Ożóg: Cmentarz Rakowicki w Krakowie. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1987, s. 134. ISBN 83-08-01428-3.
- ↑ Kraków. Matka Boża Bolesna u franciszkanów.. franciszkanie.pl. [dostęp 2018-07-01].
- ↑ Samuel Rajss. genealogia.okiem.pl. [dostęp 2018-06-27].