Saturnin Osiński – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Posłowie PSL „Wyzwolenie” w 1928. Trzeci od lewej - Saturnin Osiński | |
Data i miejsce urodzenia | 7 kwietnia 1879 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | wrzesień 1947 |
Przynależność polityczna | |
Odznaczenia | |
![]() |
Saturnin Osiński (ur. 7 kwietnia 1879 w Warszawie, zm. we wrześniu 1947 w Borowiczach) – polski polityk okresu międzywojennego, działacz ruchu ludowego, senator.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodził z rodziny urzędniczej. Nie ukończył szkoły średniej z powodów politycznych. W latach 1897–1900 na emigracji w Szwajcarii. Później mieszkał w Lublinie, gdzie działał w Komisji Tymczasowej Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych. Po rozpoczęciu I wojny światowej, był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej.
Od 1916 w Narodowej Partii Robotniczej, w 1917 przeszedł do Polskiego Stronnictwa Ludowego „Wyzwolenie”. Był członkiem Zarządu Okręgowego tej partii w Lublinie w latach 1919–1931. Był zastępcą przewodniczącego Wojewódzkiego Komitetu Obrony Narodowej w Lublinie w 1920 roku[1]. W 1922 wybrano go do Senatu z województwa lubelskiego.
Po wybuchu II wojny światowej prowadził działalność niepodległościową - pracował w Delegaturze Rządu w Lublinie. Został uwięziony przez władze radzieckie. Przetrzymywany był w Charkowie i Riazaniu. Zmarł w radzieckim obozie w Borowiczach, we wrześniu 1947.
Ordry i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1934)[2]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Obrona państwa w 1920 roku, Warszawa 1923, s. 419.
- ↑ M.P. z 1934 r. nr 259, poz. 338 „za zasługi w służbie państwowej i na polu pracy społecznej”.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kto był kim w drugiej Rzeczypospolitej. Jacek Majchrowski (red.). Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, 1994, s. 537. ISBN 83-7066-569-1.