Schronisko dla zwierząt – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1e/Dog_in_animal_shelter_in_Washington%2C_Iowa.jpg/220px-Dog_in_animal_shelter_in_Washington%2C_Iowa.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Bdg_OsowaGora_schronisko_zw_4_5-2015.jpg/220px-Bdg_OsowaGora_schronisko_zw_4_5-2015.jpg)
Schronisko dla zwierząt – placówka przeznaczona dla bezdomnych zwierząt domowych, w której otoczone są one podstawową opieką.
Schroniska dla zwierząt tworzone są zwykle z funduszy gmin[1] oraz datków pieniężnych i rzeczowych od osób prywatnych i instytucji charytatywnych. Ich działalność jest podstawową formą rozwiązywania problemu bezpańskich zwierząt.
Tworzone są również schroniska komercyjne działające na zasadach zbliżonych do zasad gospodarki rynkowej – zwykle współpracujące z gminami – oraz placówki typowo komercyjne działające na zasadach hoteli dla zwierząt. Te ostatnie nie są przeznaczone dla zwierząt bezdomnych, ale umożliwiają opiekunom pozostawienie (odpłatne) zwierząt na okres na przykład urlopu.
Do podstawowych form opieki świadczonej przez schroniska dla bezdomnych zwierząt należy zabezpieczenie zwierzętom bezpiecznego schronienia, pożywienia, podstawowej opieki weterynaryjnej (w wielu schroniskach także zabiegi sterylizacji/kastracji) oraz pomoc w znalezieniu nowych opiekunów.
Sytuacja prawna schronisk została doprecyzowana wraz z wejściem w życie 1 stycznia 2012 roku nowelizacji ustawy o ochronie zwierząt[2]. Wprowadzono definicję legalną schroniska dla zwierząt jako miejsca przeznaczonego do opieki nad zwierzętami domowymi spełniającego warunki określone w ustawie z 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. z 2023 r. poz. 1075) (art. 4 pkt 25). Tym samym schroniska dla zwierząt stały się jednoznacznie formą działalności nadzorowanej przez inspekcję weterynaryjną według ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie reguluje kwestii prowadzenia schronisk, nakłada jedynie na gminy obowiązek ochrony przed bezdomnymi zwierzętami (art. 3 i 7 ustawy). W ustawie o ochronie zwierząt z 1997 roku wprowadzono przepis (art. 11) o możliwości tworzenia takich placówek przez organizacje społeczne w porozumieniu z właściwymi organami samorządu terytorialnego. W zakresie prawa weterynaryjnego obowiązuje Ustawa o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt i Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004 roku w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt[3].
W 2013 roku w Polsce były zarejestrowane 173 schroniska[4]. Część z nich działa pod patronatem Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Polsce, regionalnych Towarzystw Opieki nad Zwierzętami oraz różnych fundacji.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W ramach realizacji ustawy z dnia 13 września 1996 o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.
- ↑ Ustawa z 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie zwierząt oraz ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2011 r. nr 230, poz. 1373)
- ↑ Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt (Dz.U. z 2004 r. nr 158, poz. 1657)
- ↑ Raport Hycel 2014 – Statystyka i typologia schronisk. [dostęp 2014-10-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-06)].