Sen Elżbiety Pileckiej – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Autor | Zygmunt Krasiński |
---|---|
Typ utworu | |
Data powstania | 1829 |
Wydanie oryginalne | |
Miejsce wydania | Warszawa |
Język | polski |
Data wydania | 1829 |
Wydawca | Rozmaitości Warszawskie |
Sen Elżbiety Pileckiej – powieść Zygmunta Krasińskiego z 1829, utrzymana w konwencji marzenia sennego, historia polskiej królowej, żony Władysława Jagiełły.
O utworze
[edytuj | edytuj kod]Na kształt utworu w sposób znaczący wpłynął Sen Byrona, z którego fragment w tłumaczeniu Mickiewicza został umieszczony jako motto. Dzieje królowej, Elżbiety Pileckiej, przedstawił autor na początku utworu w notatce kronikarskiej, by następnie opowiedzieć je w formie widzenia sennego. Zainteresowanie dla snu i wizji zapowiada już późniejszą twórczość Krasińskiego z jej fascynacją stanami psychicznymi, wymykającymi się spod kontroli świadomości[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Sudolski 1974 ↓, s. 66.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Zygmunt Krasiński: Dzieła literackie. T. 2. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1973, s. 407-418.
- Zbigniew Sudolski: Zygmunt Krasiński. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1974.