Siergiej Sokołow (lekkoatleta) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 29 marca 1962 | ||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 8 marca 2021 | ||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||
![]() |
Siergiej Władimirowicz Sokołow (ros. Сергей Владимирович Соколов, ur. 29 marca 1962 w miejscowości Koczkor-Ata w Kirgiskiej SRR[1], zm. 8 marca 2021 w Pryłukach[2]) – radziecki lekkoatleta, sprinter, mistrz Europy z 1982.
Kariera sportowa
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Kirgiskiej SRR, ale jako dziecko przyjechał z rodziną do Pryłuków i tam się wychował[3].
Zdobył srebrne medale w biegu na 200 metrów i w sztafecie 4 × 100 metrów na mistrzostwach Europy juniorów w 1981 w Utrechcie. Na tych mistrzostwach awansował do finału biegu na 100 metrów, lecz w nim nie wystąpił[4].
Zwyciężył w sztafecie 4 × 100 metrów (która biegła w składzie: Aleksandr Aksinin, Sokołow, Andriej Prokofjew i Nikołaj Sidorow) oraz zajął 8. miejsce w biegu na 200 metrów na mistrzostwach Europy w 1982 w Atenach[5]. Odpadł w półfinale biegu na 200 metrów na mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach[6].
Na zawodach „Przyjaźń-84” rozgrywanych w Moskwie dla lekkoatletów z państw bojkotujących igrzyska olimpijskie w 1984 w Los Angeles Sokołow zwyciężył w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Aleksandr Jewgienjew, Sokołow, Władimir Murawjow i Sidorow) oraz zajął 6. miejsce w biegu na 200 metrów[7].
Sokołow był mistrzem ZSRR w biegu na 200 metrów w 1982 oraz wicemistrzem na tym dystansie w 1983, a także brązowym medalistą w hali w biegu na 200 metrów w 1983[1].
Otrzymał tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR w 1982[3].
Rekordy życiowe
[edytuj | edytuj kod]Siergiej Sokołow miał następujące rekordy życiowe[1][8]:
- bieg na 100 metrów – 10,47 s (26 lipca 1983, Leningrad)
- bieg na 200 metrów – 20,52 s (23 czerwca 1984, Kijów)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c B.Б. Зеличенок, B.Н. Спичков, B.Л. Штейнбах: Лёгкая Aтлетика: энциклопедия А-Я в 2-х томах. T. 2: О–Я. Moskwa: Человек, 2013, s. 301. ISBN 978-5-904885-81-6. (ros.).
- ↑ У ПРИЛУКАХ ПОМЕР ВИДАТНИЙ СПОРТСМЕН-ЛЕГКОАТЛЕТ СЕРГІЙ СОКОЛОВ. val.ua, 2021-03-10. [dostęp 2022-08-15]. (ukr.).
- ↑ a b Сергей Соколов [online], Легкая атлетика Черниговской области [dostęp 2021-02-14] [zarchiwizowane z adresu 2017-12-07] (ros.).
- ↑ European Junior Championships 1981 [online], wjah.co.uk [dostęp 2021-02-14] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-22] (ang.).
- ↑ Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook [online], European Athletics, s. 561–562, 565–566 [dostęp 2021-02-14] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
- ↑ IAAF World Athletics Championships Doha 2019 Statistics Handbook [online], World Athletics, s. 97 [dostęp 2021-02-14] (ang.).
- ↑ Jacek Żemantowski. Moskwa’84. „Lekkoatletyka”. XXIX (10), s. 6 i 9, październik 1984. Jacek Żemantowski (red. naczelny). Warszawa: RSW Prasa–Książka–Ruch. (pol.).
- ↑ Sergey Sokolov w bazie World Athletics (ang.) [dostęp 2021-02-14].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Sergey Sokolov w bazie World Athletics (ang.) [dostęp 2021-02-14].
- Sergey Sokolov [online], Track and Field Statistics [dostęp 2021-02-14] (ang.).
- Сергей Соколов [online], Легкая атлетика Черниговской области [dostęp 2021-02-14] [zarchiwizowane z adresu 2017-12-07] (ros.).