Sigismund Thalberg – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Sigismund Thalberg, litografia Josepha Kriehubera, 1841 | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Pochodzenie | |
Data i miejsce śmierci | |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Sigismund Thalberg (ur. 8 stycznia 1812 w Pâquis koło Genewy, zm. 27 kwietnia 1871 w Posillipo koło Neapolu) – austriacki pianista i kompozytor.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się jako dziecko z nieprawego łoża, prawdopodobnie syn baronowej Wetzlar von Plankenstern. Ojcem był prawdopodobnie książę Franz Joseph von Dietrichstein. Młody Thalberg wychowywał się w pałacu księcia w Wiedniu.
Studiował w Wiedniu teorię muzyki u Simona Sechtera i fortepian u Johanna Nepomuka Hummla i Carla Czernego oraz u Friedricha Kalkbrennera w Paryżu i Ignaza Moschelesa w Londynie. Zadebiutował w Wiedniu utworami Beethovena i Hummla oraz własnymi kompozycjami.
W roku 1828 ukazała się jego kompozycja op. 1 – fantazja na temat melodii z opery Webera „Euryanthe“.
W roku 1830 wystąpił w Berlinie i Lipsku, gdzie włączył się do kręgu wokół Friedricha Wiecka, nauczyciela Roberta Schumanna.
Skomponował wiele wirtuozowskich transkrypcji fortepianowych na tematy z oper Donizettiego, Rossiniego, Verdiego, Mozarta i Meyerbeera.
W roku 1843 poślubił córkę pierwszego basisty teatru włoskiego w Paryżu, Luigiego Lablache, Zecchinę. W roku 1858 został ojcem Zaré, przyszłej śpiewaczki operowej.
Na początku lat pięćdziesiątych skomponował dwie opery: Florinda, do libretta Eugène Scribe'a, prawykonanie 3 lipca 1851 w Londynie oraz Cristina di Svezia, do libretta Felice Romani, prawykonanie 3 czerwca 1855 w Wiedniu. Obie opery nie odniosły sukcesu.
W następnych latach odbył wiele podróży koncertowych po krajach Europy, od roku 1855 występował w krajach Ameryki, w tym w Brazylii, na Kubie i w Stanach Zjednoczonych. Był uważany – obok Liszta – za jednego z najwybitniejszych wirtuozów fortepianu swoich czasów, unikał jednak bezpośredniej konfrontacji z Lisztem.
W roku 1863 wycofał się z czynnego życia muzycznego, zajął się uprawą winorośli.
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Kawaler Legii Honorowej (Francja)[1]
- Kawaler Orderu Leopolda (Belgia)[1]
- Kawaler Orderu Korony Dębowej (Królestwo Niderlandów)[1]
- Kawaler Orderu Danebroga (Dania)[1]
- Kawaler Orderu Wazów (Szwecja)[1]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Sigismund Thalberg – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project
- Sigismund Thalberg w bazie AllMusic (ang.)
- Sigismund Thalberg - nuty tego kompozytora dostępne w bibliotece cyfrowej Polona.pl
- ISNI: 0000000108839992
- VIAF: 29796476
- LCCN: n85212620
- GND: 11729781X
- NDL: 01036822
- LIBRIS: zw9cflqh2qrt4tf
- BnF: 147942756
- SUDOC: 080734464
- SBN: RAVV099912
- NKC: xx0064047
- BNE: XX1425988
- NTA: 097391492
- CiNii: DA08182025
- Open Library: OL6305817A
- PLWABN: 9810583203305606
- NUKAT: n2009148446
- J9U: 987007268695005171
- PTBNP: 93983
- CANTIC: a11025888
- CONOR: 115467107
- RISM: people/130650