Sithonia – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Obraz satelitarny Chalkidików z 2005 roku, Sithonia to środkowy z trzech "palców". | |
Państwo | |
---|---|
Powierzchnia | ok. 500 km² |
Rodzaj obiektu | półwysep |
Położenie na mapie Grecji ![]() | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b2/Sithonia.jpg/242px-Sithonia.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/df/Mount_Athos_sunrise.jpg/242px-Mount_Athos_sunrise.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/26/Forest_Sithonia.jpg/242px-Forest_Sithonia.jpg)
Sithonia (gr. Χερσόνησος της Σιθωνίας, trl. Chersónīsos tīs Sithōnías, trb. Chersonisos tis Sitonias), także: Longos – półwysep w północnej Grecji, środkowy z trzech, charakterystycznych „palców” większego Półwyspu Chalcydyckiego. Administracyjnie należy do gminy Sithonia. Nazwa Sithonia prawdopodobnie pochodzi od imienia mitycznego Sitona, syna boga mórz – Posejdona[1]. Siton miał zostać królem trackiego plemienia, zwanego Sitonami[2].
Sithonię od położonej na zachodzie Kasandry oddziela Zatoka Kasandryjska (Toronejska), a od położonego na wschodzie Athos – zatoka Athos[3] (Ajiu Orus). W odróżnieniu od gęsto zaludnionej Kasandry, górzystą Sithonię charakteryzuje niska gęstość zaludnienia (24 os./km²). Miejscowości są niewielkie, w większości położone na wybrzeżu, a ich mieszkańcy utrzymują się głównie z turystyki. Największą, leżącą u nasady półwyspu, jest Nikiti, które jest siedzibą gminy Sithonia. Wnętrze półwyspu zajmują niewysokie góry, z najwyższym szczytem Itamos (817 m n.p.m.). Ich zbocza porośnięte są w większości sosnowym lasem i makią. Wzdłuż wybrzeża rozsiane są zazwyczaj nieduże, ale malowniczo położone i piaszczyste plaże.
Miejscowości na Sithonii:
- Kalimitsi
- Metamorfosi
- Néos Marmarás
- Nikiti
- Ormós Panagías
- Pórto Cárras
- Pórto Koufó
- Sarti
- Sykia
- Torone
- Vourvourou
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Halkidiki (Chalkidiki) Greece. [dostęp 2022-09-18]. (ang.).
- ↑ Fanoula Papazoglou: The central Balkan tribes in pre-Roman times: Triballi, Autariatae, Dardanians, Scordisci and Moesians. Hakkert, 1978, s. 69. ISBN 90-256-0793-4.
- ↑ Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych Poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. s. 136. [dostęp 2022-11-20]. (pol.).