Sitno (powiat zamojski) – Wikipedia, wolna encyklopedia
wieś | |
![]() Pomnik ofiar II wojny światowej | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2011) | |
Strefa numeracyjna | 84 |
Kod pocztowy | 22-424[4] |
Tablice rejestracyjne | LZA |
SIMC | 0898219 |
Położenie na mapie gminy Sitno ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu zamojskiego ![]() | |
![]() |
Sitno – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Sitno[5][6]. Leży 7 km na północny wschód od Zamościa
SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
0898225 | Podedwór | część wsi |
Wieś jest sołectwem, siedzibą w gminy Sitno[7]. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 1109 mieszkańców[8].
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego.
Tradycją w Sitnie są coroczne wystawy zwierząt hodowlanych i maszyn rolniczych.
Przez Sitno przepływa Czarny Potok tworząc ogromny obszar bagienny.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Horyszowie Polskim[9].
Historia
[edytuj | edytuj kod]W wieku XVI wieś Sitno stanowiła część powiatu zamojskiego. W roku 1564, Sitno z Wolą Sitaniecką w parafii Sitaniec, płaciły pobór od 49 ½ łana, 4 zagrodników, 2 rzeźników; we wsi znajdowała się drewniana cerkiew[10].
Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1889: "Sitno – wieś i folwark, w powiecie zamojskim, gminie Zamość, parafii katolickiej Sitaniec, cerkiew parafialna w miejscu. Wieś odległa od Zamościa 10 wiorst, od stacji pocztowej i telegraficznej w Nowym Zamościu 8 wiorst, od stacji drogi żelaznej w Rejowcu 56 wiorst."
Około roku 1889 wieś posiadała 15 domów dworskich i 133 włościańskich zamieszkałych przez 1073 mieszkańców (w tym 228 wyznania rzymskokatolickiego i 8 żydów). W 1874 roku obszar dworski obejmował 2031 mórg (na co składało się: 864 mórg roli, 882 mórg lasu), z czego włościanie posiadali 1727 mórg. Istniała ponadto osada karczmarska z 1 domem na 3 morgach gruntu. Cerkiew parafialna pw. św. Włodzimierza, wybudowana z drewna, gontem kryta, zbudowana kosztem rządu w 1875 roku, w miejsce starej z roku 1718, niewiadomej erekcji. We wsi była szkoła początkowa.
Właścicielem dominium Sitaniec był Kornel Malczewski, w dobrach pałac piętrowy murowany, piękny ogród owocowo-spacerowy, pasieka, młyn wodny o 2 kamieniach, zbudowany 1862 r. na strumieniach tworzących tu rzeką Łabuńkę. W skład dominium wchodzą także wsie: Ciołki, Kornelówka i Ludwinówka, mające od roku 1874 oddzielne księgi hipoteczne. W latach 1857 do roku 1886 była tu gorzelnia z roczną produkcją na 6134 rubli srebrnych. Według noty słownika gleba urodzajna, a łąki obfite[10].
W Sitnie od 2012 roku działa Gminny Klub Sportowy „Potok Sitno”[11].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 122929
- ↑ Wieś Sitno w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-11-18] , liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-11-18] .
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1153 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2016-10-21].
- ↑ a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
- ↑ Strona gminy, sołectwa [dostęp 2023-11-18
- ↑ GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-10-21].
- ↑ Opis parafii na stronie diecezji
- ↑ a b
- Sitno 1(7), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 628 .
- Sitno 1(1), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 587 .
- ↑ Gminny Klub Sportowy Potok Sitno. 90minut.pl. [dostęp 2016-11-03].