Stanisław Ignacy Łaszczyński – Wikipedia, wolna encyklopedia
Stanisław Ignacy Łaszczyński (ur. 31 lipca 1872 w Grabowie[1], zm. 5 września 1939 w Kielcach) – doktor nauk chemicznych, wynalazca, przemysłowiec, twórca pierwszego polskiego patentu z 1902 r. – otrzymywania miedzi i cynku metodą elektrolizy. Wynalazca materiału wybuchowego miedziankitu. Zrobił doktorat na uniwersytecie w Berlinie. W 1900 rozpoczął poszukiwania surowca w Miedziance na Kielecczyźnie dla eksperymentów Siemens & Halske AG w Wiedniu[2]. Zastrzelony przez Niemców, upamiętniony pomnikiem na rogu ulic Sienkiewicza i Paderewskiego w Kielcach w 2019 r.[3]
![Pomnik Stanisława Ignacego Łaszczyńskiego na ulicy Sienkiewicza w Kielcach](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/29/Pomnik_Stanis%C5%82awa_Ignacego_%C5%81aszczy%C5%84skiego_w_Kielcach.jpg/220px-Pomnik_Stanis%C5%82awa_Ignacego_%C5%81aszczy%C5%84skiego_w_Kielcach.jpg)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Marek Łaszczyński: Stanisław Ignacy Łaszczyński. laszczynski.pl. [dostęp 2020-10-31]. (pol.).
- ↑ Wyborcza.pl [online], wyborcza.pl [dostęp 2024-03-17] .
- ↑ Bohaterski naukowiec upamiętniony na kieleckim deptaku [online], Radio Kielce [dostęp 2020-02-06] (pol.).