Stanisław Jarocki (malarz) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 1871 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 1944 |
Alma Mater | |
Dziedzina sztuki | malarstwo |
Epoka |
Stanisław Jarocki (ur. 1871[1][2][3] lub 1879[4][5], zm. 1944) – polski malarz, pedagog, etnograf i działacz społeczny.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Studia rozpoczął w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona, kontynuował w latach 1891–1894 w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Jana Matejki, Józefa Unierzyskiego i Leopolda Löfflera[6][7]. Studiował w paryskiej Académie Colarossi (1896–1898) u Raphaëla Collina, Luc-Olivier Mersona i M. Aman-Jeana oraz u Simona Hollósyego w Monachium i w Rzymie[8]. W Monachium założył „Sokół”, w Rzymie „Czytelnię” (przy Caffe Grecco na Via Condotti).
Po powrocie do kraju w roku 1898 zamieszkał w Wilnie, gdzie pracował jako nauczyciel malarstwa w Szkole Rysunkowej Iwana Trutniewa[9]. Działał też w harcerstwie[10]. Jednocześnie Jarocki angażował się w działalność na rzecz krzewienia tajnej polskiej oświaty. Członek Polskiego Towarzystwa „Oświata” w Wilnie, działał w zarządzie „Oświaty” koordynującej proces tajnego nauczania języka polskiego i historii[11]. Ponadto od roku 1899 Jarocki opiekował się tajnymi kółkami samokształceniowymi miejscowej młodzieży, należał do grona organizatorów towarzystwa „Sokół”[12][13]. Od roku 1931 był członkiem Wileńskiego Towarzystwa Artystów Plastyków. Był członkiem Ligi Narodowej od 1906 roku[14].
W jego malarstwie dominują pejzaże. Oprócz malarstwa olejnego posługiwał się pastelami. Zajmował się od roku 1900 konserwacją fresków w kaplicy św. Kazimierza w katedrze wileńskiej[15]. Był działaczem Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego i wydał przewodnik „Okolice Wilna” (1925)[16]. Uczestniczył w wystawach w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych i w Salonie Krywulta w Warszawie, w Wilnie oraz we Lwowie i Zakopanem. Uczestniczył też w wystawach w Rzymie (1897) i w Wenecji (1932)[17].
Galeria
[edytuj | edytuj kod]- Święta kobieta, 1897
- Nagrobek, 1899
- Złożenie do grobu, 1900
- Krajobraz Zalesia
- Róże w białym wazonie
- Morze
- Szlachcic na łopacie. Leci a leci, 1902
- Krajobraz z brzozami, 1903
- Dwór w zimie 1904
- Autoportret, 1904
- Kamień Tadeusza Kościuszki, 1908
- Portret kobiety w czerni, 1910
- Żmudź Święta, 1910
- Widok Wilna spod Góry Turowej, 1921
- Stodoła w Bienicy, 1927
- Złota jesień w Bieniakoniach 1927
- Góry, 1929
- Lugano, 1929
- Brama Floriańska w Krakowie
- Zachód słońca w zimowym lesie
- Zimowy krajobraz
- Krajobraz z brzozami, 1931
- Cisza wieczorna, 1931
- Wilno - widok na Antokol 1933
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Emmanuel Swieykowski, Pamiętnik Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie 1854—1904, Kraków 1905
- ↑ Meno albumas «Peizažo erdvė» (I tomas). Sud. N. Tumėnienė. Vilnius, LAWIN, 2010, P. 88.
- ↑ Henryka Ilgievič, Vilniaus senovės ir mokslo mylėtojai XX amžiaus pradžioje, Vilnius: LKTI, 2019, 344 p., p. 216.
- ↑ Mieczysław Jackiewicz Wileński słownik biograficzny (wydanie drugie poszerzone). — Bydgoszcz: Zaklad Poligraficzny SPRINT Tomasz Toczkiewicz, 2008. — С. 172. — 605 с. — ISBN 978-83-87865-59-7
- ↑ Stanislovas Jarockis (Stanisław Jarocki)
- ↑ Józef Marian Poklewski, Polskie życie artystyczne w międzywojennym Wilnie, Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń, 1994, s. 59
- ↑ Henryka Ilgiewicz, Societates Academicae Vilnenses Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie (1907—1939) i jego poprzednicy Warszawa Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2008, s. 142.
- ↑ Emmanuel Swieykowski, Pamiętnik Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie 1854—1904, Kraków 1905
- ↑ Andrzej Romanowski, Pozytywizm na Litwie: polskie życie kulturalne na ziemiach litewsko-białorusko-inflanckich w latach 1864—1904, Kraków : «Universitas», 2003. — 485 s, s. 217.
- ↑ Józef Marian Poklewski, Polskie życie artystyczne w międzywojennym Wilnie, Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń, 1994, s. 60
- ↑ Andrzej Romanowski, Pozytywizm na Litwie: polskie życie kulturalne na ziemiach litewsko-białorusko-inflanckich w latach 1864—1904, Kraków : «Universitas», 2003. — 485 s, s. 299—300.
- ↑ Henryka Ilgiewicz, Societates Academicae Vilnenses Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie (1907—1939) i jego poprzednicy Warszawa Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2008, s.27.
- ↑ Henryka Ilgievič, Vilniaus senovės ir mokslo mylėtojai XX amžiaus pradžioje, Vilnius: LKTI, 2019, 344 p., p. 17.
- ↑ Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 575.
- ↑ Henryka Ilgievič, Vilniaus senovės ir mokslo mylėtojai XX amžiaus pradžioje, Vilnius: LKTI, 2019, 344 p., p. 96.
- ↑ Stanisław Jarocki, Okolice Wilna : z 23 ilustracjami w tekście i mapką, Wilno : nakł. i druk. Józefa Zawadzkiego, 1925.
- ↑ Inesa Szulska Współpraca wileńskiego artysty i publicysty Stanisława Jarockiego z «Tygodnikiem Ilustrowanym» (1899—1914) Rocznik historii prasy polskiej T. XXV (2022) Z. 3 (67), ISSN 1509-1074, s. 29.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jarocki St., Krzyże na Żmujdzi i Litwie, «Tygodnik Ilustrowany» 1901, nr 18.
- St. Jarocki, Kościół św. Piotra w Wilnie, «Tygodnik Ilustrowany» 1901, nr 22, s. 435.
- St. Jarocki, Z legend wileńskich, «Tygodnik Ilustrowany» 1902, nr 11, s. 207.
- St. Jarocki, Posąg św. Jacka w Wilnie, «Tygodnik Ilustrowany» 1902, nr 15, s. 293.
- S. Jarocki, Dziesięciolecie Szkoły rysunkowej w Wilnie, «Tygodnik Ilustrowany» 24 1/6 n 1904, nr 6.
- St. Jarocki, Dom Mickiewicza w Wilnie, «Tygodnik Ilustrowany» 1906, nr 11, s. 218.
- Jarocki St., Druga litewska wystawa sztuk pięknych, Goniec wileński, 1908 03 14.
- Jarocki S., Zdobnictwo ludowe w gubernii wilenskiej, Tygodnik illustrowany, 1911, Nr. 35, p. 690—691.
- Stanisław Jarocki, Okolice Wilna : z 23 ilustracjami w tekście i mapką, Wilno : nakł. i druk. Józefa Zawadzkiego, 1925.
- Mieczysław Jackiewicz, Wileński słownik biograficzny (wydanie drugie poszerzone). — Bydgoszcz: Zaklad Poligraficzny SPRINT Tomasz Toczkiewicz, 2008. — С. 172. — 605 с. — ISBN 978-83-87865-59-7.
- Henryka Ilgiewicz, Wileńskie towarzystwa i instytucje naukowe w XIX wieku. — Toruń: Wydawnictwo Adam Marszalek, 2005. — С. 39. — 468 с. — ISBN 83-7441-158-9.
- Andrzej Romanowski, Pozytywizm na Litwie: polskie życie kulturalne na ziemiach litewsko-białorusko-inflanckich w latach 1864—1904, Kraków : «Universitas», 2003. — 485 s.
- Zofia Dembowska — Romer, Wspomnienia z Wilna sprzed pierwszej wojny światowej, S.6.
- Emmanuel Swieykowski, Pamiętnik Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie 1854—1904, Kraków 1905
- Henryka Ilgiewicz, Societates Academicae Vilnenses Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie (1907—1939) i jego poprzednicy Warszawa Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2008
- Myslicki L, Zarys historii walk o oswiatą polską w Wileńszczyznie i Mińszczyznie, Warszawa 1930, s. 6.
- M. Zakrzewska, Jarocki Stanislaw, [w:] Słownik, t. 3, s.236-237.
- Jerzy Malinowski, Wileńskie środowisko artystyczne 1919—1945 (Kultura artystyczna Wilna 1893—1945), Biuro Wystaw Artystycznych w Olsztynie, Olsztyn 1989
- Inesa Szulska Współpraca wileńskiego artysty i publicysty Stanisława Jarockiego z «Tygodnikiem Ilustrowanym» (1899—1914) Rocznik historii prasy polskiej T. XXV (2022) Z. 3 (67), ISSN 1509-1074
- Józef Marian Poklewski, Polskie życie artystyczne w międzywojennym Wilnie, Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń, 1994
- «Po Italijos saule. XVIII—XX a. I pusės Lietuvos dailininkai Italijoje» Istorinė apžvalga, Katalogas, I dalis, Lietuvos dailės muziejus, Vilnius, 2019, P. 159.
- Meno albumas «Peizažo erdvė» (I tomas). Sud. N. Tumėnienė. Vilnius, LAWIN, 2010, P. 88.
- Lietuvos dailė 1900—1944
- Laima Laučkaitė, Vilniaus dailė XX amžiaus pradžioje, Vilnius: Baltos lankos, 2002, 207 p.
- Henryka Ilgievič, Vilniaus senovės ir mokslo mylėtojai XX amžiaus pradžioje, Vilnius: LKTI, 2019, 344 p., il, lent. ISSN 2351-4728
- Artinfo