Syngamia – Wikipedia, wolna encyklopedia
Syngamia – proces zapłodnienia w rozmnażaniu płciowym u roślin i grzybów, polegający na łączeniu się gamet. Obejmuje on zlewanie się cytoplazmy obydwu gamet (plazmogamia) oraz łączenie się ich jąder (kariogamia)[1].
U grzybów wyższych syngamia odbywa się w dwóch etapach – najpierw w wyniku plazmogamii powstają dwujądrowe komórki, które dzieląc się dają początek dwujądrowej grzybni, a zlanie się jąder zachodzi dopiero po szeregu podziałach komórkowych[2].
Ze względu na rodzaj łączących się gamet rozróżniamy[2]:
- izogamię – gdy gamety nie różnią się wielkością ani budową,
- anizogamię – gdy gamety różnią się wielkością, a zwykle też kształtem i budową; gamety żeńskie stają się mniej ruchliwe i większe niż gamety męskie. Najczęściej występującym rodzajem anizogamii jest oogamia – gameta żeńska jest duża i nieruchoma (komórka jajowa), a gameta męska (plemnik) mała, zaopatrzona w wici, dzięki którym może aktywnie się poruszać.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ J. Szweykowska, J. Szweykowski: Botanika. Tom I. Morfologia. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-13946-3.
- ↑ a b Edmund Malinowski: Anatomia roślin. Warszawa: PWN, 1966.