Argentyna | |
---|---|
Australia | |
Chile | |
Europa |
|
Rosja | |
Stany Zjednoczone | |
Inne |
|
Syowa – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Przynależność państwowa | |
---|---|
Data założenia | |
Liczba personelu | zimą: 28 |
Wysokość | 29 m n.p.m. |
UN/LOCODE | AQ-SYW |
Położenie na mapie Antarktyki ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Antarctica_base%28Japan%29_English_ver.png/220px-Antarctica_base%28Japan%29_English_ver.png)
Syowa (Shōwa) (jap. 昭和基地 Shōwa Kichi; pol. baza Shōwa) – japońska stacja antarktyczna na wyspie Ongul w Lützow-Holm Bay (Ziemia Królowej Maud, Antarktyda Wschodnia). Nazwa stacji (Era Oświeconego Pokoju) pochodzi od nazwy okresu w historii Japonii (1926–1989).
Historia
[edytuj | edytuj kod]Zbudowana w latach 1956–1957 jako pierwsza japońska stacja w Antarktyce. Podczas czwartej japońskiej wyprawy antarktycznej w październiku 1960 roku zginął jeden z członków wyprawy, Shin Fukushima. Ku jego pamięci towarzysze usypali kopiec skalny, w którym spoczywa część jego prochów; jest on wpisany na listę historycznych miejsc i pomników Antarktyki (nr 2)[1]. Początkowo stacja Syowa składała się z trzech budynków, stopniowo była rozbudowywana: w 2001 roku było 48 budynków o łącznej powierzchni 5930 m². Maksymalnie może w niej przebywać 110 osób, załoga zimująca liczy do 28 osób[2].
Przy stacji znajduje się lotnisko dla samolotów na płozach[2].
Badania
[edytuj | edytuj kod]Na stacji prowadzone są badania obejmujące meteorologię, sejsmologię, grawimetrię, geodezję i kartografię, oceanografię, badanie pokrywy lodowej, geologię, geografię, morską i lądową biologię, badania medyczne, a także badania stężenia dwutlenku węgla w atmosferze oraz badanie populacji pingwinów.
Ochrona środowiska
[edytuj | edytuj kod]Początkowo energii dostarczały generatory napędzane silnikami spalinowymi. W celu zmniejszenia zanieczyszczenia powietrza, od 1997 roku na stacji montowane są kolektory słoneczne (w roku 2000 miały moc 40 kW, planowano rozbudowę do 50 kW). Prowadzone też są doświadczenia z turbinami wiatrowymi.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ List of Historic Sites and Monuments approved by the ATCM (2013). Secretariat of the Antarctic Treaty, 2013. [dostęp 2015-07-17]. (ang.).
- ↑ a b Main Antarctic Facilities operated by National Antarctic Programs in the Antarctic Treaty Area (South of 60° latitude South). Council of Managers of National Antarctic Programs, 2015-02-24. [dostęp 2015-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Syowa, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2011-03-19] .
- Kornel Drzewiński: Japońskie badania polarne na Antarktydzie. Japonia.org.pl, 2004. [dostęp 2011-03-19]. (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- French Polar Team: Syowa Station / Antarctica (zdjęcia ze stacji). www.french-polar-team.fr. [dostęp 2011-03-21]. (ang.).