Szef służby cywilnej – Wikipedia, wolna encyklopedia
Szef Służby Cywilnej – centralny organ administracji rządowej sprawujący nadzór nad służbą cywilną. Szef służby cywilnej m.in.: czuwa nad przestrzeganiem zasad służby cywilnej, kieruje procesem zarządzania zasobami ludzkimi w służbie cywilnej, gromadzi informacje o korpusie służby cywilnej, przygotowuje projekty aktów normatywnych dotyczących służby cywilnej, monitoruje i nadzoruje wykorzystanie środków finansowych przeznaczonych na wynagrodzenia i szkolenia członków korpusu służby cywilnej.
W latach 2006–2009 stanowisko nie istniało w związku z obowiązywaniem ustawy o państwowym zasobie kadrowym.
Szefowie służby cywilnej
[edytuj | edytuj kod]- Jan Szachułowicz (1997)
- Jan Pastwa (1997–2006)
- Sławomir Brodziński (2009–2014)
- Dagmir Długosz (2014, jako osoba zastępująca szefa służby cywilnej)
- Claudia Torres-Bartyzel (2014–2015)
- Dobrosław Dowiat-Urbański (2016[1]–2024)
- Anita Noskowska-Piątkowska (od 2024)[2]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dobrosław Dowiat-Urbański Szefem Służby Cywilnej. kprm.gov.pl. [dostęp 2016-03-04].
- ↑ Anita Noskowska-Piątkowska nową Szefową Służby Cywilnej. gov.pl, 29 lutego 2024. [dostęp 2024-02-29].