Sziwini – Wikipedia, wolna encyklopedia
bóg słońca | |
![]() Wizerunek Sziwiniego, rysunek wykonano z pasa, znajdującego w Muzeum Historii Armenii w Erywanie | |
Występowanie | |
---|---|
Atrybuty | skrzydlata tarcza |
Teren kultu | |
Szczególne miejsce kultu | |
Rodzina | |
Żona |
Sziwini (urart. DUTU) – solarne bóstwo urartyjskie, trzecie, po Chaldim i Tejszebie, główne bóstwo w religii Urartu. Atrybutem Sziwiniego była skrzydlata tarcza. Za jego małżonkę uważano bogini Tuszpueę.
Większość bóstw urartyjskich została zapożyczona z Mezopotamii: Sziwini odpowiadał asyryjskiemu Szamaszowi, nawet w piśmie klinowym Urartu zapisywany był za pomocą asyryjskiego ideogramu[1].
Prawdopodobnie ośrodkiem kultu Sziwini była stolica Urartu – Tuszpa[2][3]. Liczba ofiar dla Sziwini, jak podają teksty urartyjskie, składała się z czterech wołów i ośmiu owiec[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- „Вестник древней истории”, 1–4 (1953), 1 (1954).
- Меликишвили Г. А., Наири-Урарту, Тбилиси 1954.
- Пиотровский Б. Б., Ванское царство (Урарту), Москва 1959.