Szkoła nazw – Wikipedia, wolna encyklopedia
Nazwa chińska | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||
Szkoła nazw (logiści, dialektycy, sofiści) – jedna ze starożytnych chińskich szkół filozoficznych, rozwijająca się w Okresie Walczących Królestw. Jej przedstawiciele poświęcali się badaniom nad znaczeniami pojęć, ich systematyką i dociekaniem sposobów poprawnego rozumowania[1]. Mimo iż szkoła nazw była niewielka i nie wywarła dużego wpływu na późniejsze systemy filozoficzne Państwa Środka jest warta uwagi ze względu na fakt, iż była jedyną chińską szkołą myślową zajmującą się logiką i problemami epistemologicznymi[2]. Za twórcę szkoły uchodzi żyjący w VI wieku p.n.e. prawnik Deng Xi[3].
Najwybitniejszymi przedstawicielami szkoły nazw byli Hui Shi i Gongsun Long[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ szkoła nazw, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2010-12-16] .
- ↑ Logician, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2010-12-16] (ang.).
- ↑ Xing Lu: Rhetoric in ancient China, fifth to third century, B.C.E.: a comparison with classical Greek rhetoric. Columbia: University of South Carolina Press, 1998, s. 128. ISBN 978-1570032165.
- ↑ School of Names (Mingjia). history.cultural-china.com. [dostęp 2010-12-16].
Kontrola autorytatywna (szkoła filozoficzna):