Szpic niemiecki – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Szpic niemiecki | |
Inne nazwy | Deutscher Spitz |
---|---|
Kraj patronacki | |
Klasyfikacja | |
FCI | Grupa V, Sekcja 4, |
AKC | FSS (Foundation Stock Service) |
ANKC | Grupa 7 (Non-Sporting) |
KC(UK) | Utility |
NZKC | Non-sporting |
Wzorce rasy | |
Szpic niemiecki − jedna ras psów zaliczana do grupy szpiców i psów pierwotnych, sekcji szpiców europejskich. Nie podlega próbom pracy[1].
Rys historyczny
[edytuj | edytuj kod]Szpice niemieckie wywodzą się ze szpiców żyjących w Europie już w epoce kamienia. Zostały przywiezione do Ameryki, gdzie nadano im nazwę American Eskimo Dogs.
Wygląd
[edytuj | edytuj kod]Szpice niemieckie to grupa psów, która obejmuje szpice uznane przez FCI pod jednym numerem wzorca - 97. Należą do nich:
Nazwa | Wysokość (cm) | Waga (kg) |
Wolfspitz Keeshond, Wilczy | 45-55 | 25-29,7[2] |
Grossespitz Duży | 42-50 | 15-25 |
Mittelspitz Średni | 29-35,5 | 11,3[3] |
Kleinspitz Mały | 23-28 | 3,1[3] |
Zwergspitz Miniaturowy, Pomeranian | 18-22 | 1,9–3,5[4] |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/27/Luna032.jpg/220px-Luna032.jpg)
Budowa
[edytuj | edytuj kod]Wszystkie szpice niemieckie charakteryzują się lisią głową, wysoko położonymi, trójkątnymi uszami oraz zawiniętym na grzbiet ogonem.
Szata i umaszczenie
[edytuj | edytuj kod]Sierść szpica niemieckiego małego, dużego lub średniego musi być czarna, brązowa, biała, biało-czarna lub biało-brązowa.
Zachowanie i charakter
[edytuj | edytuj kod]Szpice niemieckie należą do psów czujnych. Są żywiołowe i ruchliwe, silnie przywiązują się do właściciela. Jest wybornym psem do towarzystwa. [5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 187.
- ↑ Palmer 1995 ↓, s. 35.
- ↑ a b Palmer 1995 ↓, s. 34.
- ↑ Juliette Cunliffe: The Encyclopedia of Dog Breeds. Parragon, 1999, s. 262.
- ↑ Josep Cuello Subirana: Mój przyjaciel pies, mój najwierniejszy towarzysz. s. 129.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
- Joan Palmer: Psy rasowe; 235 ras; pochodzenie rasy, pielęgnacja, szkolenie, przygotowanie do pokazów. Warszawa: Agencja Elipsa, 1995. ISBN 83-85152-709.
- Josep Cuello Subirana: Mój przyjaciel pies, mój najwierniejszy towarzysz. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 1998. ISBN 83-11-08761-X.