Tadeusz Woźniak (muzyk) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Tadeusz Woźniak w Busku-Zdroju (2013) | |
Imię i nazwisko | Tadeusz Wojciech Woźniak |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 6 marca 1947 |
Data śmierci | 7 lipca 2024 |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | |
Aktywność | 1966–2024 |
Wydawnictwo | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b5/Aleksander_Nowacki%2C_Krzy%C5%BC%2C_wsp%C3%B3lne.jpg/240px-Aleksander_Nowacki%2C_Krzy%C5%BC%2C_wsp%C3%B3lne.jpg)
Tadeusz Wojciech Woźniak (ur. 6 marca 1947 w Warszawie, zm. 7 lipca 2024[1][2][a]) – polski muzyk, kompozytor oraz wokalista[5][6].
Od 1967 występował jako solista, śpiewał najczęściej melodyjne ballady własnej kompozycji i akompaniował sobie na gitarze. Jako wykonawca największe sukcesy odnosił pod koniec lat 60. i w latach 70.
Również w 1967 debiutował jako kompozytor; pisał muzykę teatralną i filmową oraz tworzył spektakle muzyczne i musicale. Jego dorobek to muzyka do kilkuset piosenek, prawie 100 inscenizacji w teatrach dramatycznych, wielu przedstawień Teatru Telewizji, programów poetyckich i artystycznych oraz filmów dokumentalnych i animowanych. Piosenki z jego muzyką wykonywali m.in.: Elżbieta Adamiak, Michał Bajor, Anna Chodakowska, Bernard Ładysz, Marcin Bronikowski, Andrzej Poniedzielski, Krystyna Prońko, Zbigniew Wodecki, Wojciech Malajkat, Jolanta Majchrzak, Krzysztof Majchrzak czy grupa Locomotiv GT.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Zadebiutował w 1966 pod pseudonimem „Daniel Dan” w zespole Dzikusy podczas I Radiowej Giełdy Piosenki. Występował m.in. z Niebiesko-Czarnymi i Czesławem Niemenem, poza tym śpiewał z grupą Czterech, z którą dokonał pierwszych nagrań dla Programu III Polskiego Radia. W 1967 zadebiutował jako kompozytor, pisząc muzykę do wierszy Juliana Tuwima, Bolesława Leśmiana, Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego.
Po zwycięstwie z utworem „Hej, Hanno” na Telewizyjnej Giełdzie Piosenki w 1967 otrzymał zaproszenie do udziału w 6. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu[7]. W 1972 za wykonanie utworu „Zegarmistrz światła” otrzymał nagrodę główną na 10. KFPP w Opolu[7]. Wylansował także piosenki: „Smak i zapach pomarańczy” czy „To będzie syn”.
Muzyka Woźniaka, choć stanowiła integralną część wielu sztuk teatralnych, była też niezależnie nagradzana na festiwalach sztuk teatralnych. Otrzymał nagrodę za muzykę do Wesela Stanisława Wyspiańskiego w reż. R. Kordzińskiego, Odprawy posłów greckich Jana Kochanowskiego w reż. A. Witkowskiego, Mistrza i Małgorzaty Michaiła Bułhakowa w reż. A.M. Marczewskiego.
W 2005 został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[8][9]
Był autorem muzyki i wykonawcą piosenki „Pośrodku świata” wykorzystanej w czołówce serialu Plebania. Wystąpił również w kilku odcinkach tego serialu. Skomponował także muzykę do „Pana Tadeusza”, filmu Ryszarda Ordyńskiego z 1928, wydaną przez Filmotekę Narodową w 2014.
W 2013 nagrał piosenkę „Mamela” dedykowaną swojemu synowi Filipowi.
14 stycznia 2014 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za osiągnięcia artystyczne. Medal wręczył Maciej Klimczak, podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP[10].
W 2021 przekazał swoje archiwum Bibliotece Narodowej. Na zbiór złożyły się m.in. dokumenty osobiste, rękopisy, fotografie, nagrania, nagrody, dyplomy[11].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Był mężem pianistki i piosenkarki Jolanty Majchrzak-Woźniak, z którą od 1989 ściśle współpracował przy swoich pracach teatralnych i filmowych, sesjach nagraniowych, koncertach i programach telewizyjnych. Mieli syna Filipa z zespołem Downa[12], poza nim miał dwóch synów z poprzedniego związku: Piotra i Mateusza, a także był ojczymem dla Mariusza, syna żony z jej poprzedniego związku[13].
Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[14].
Wybrana dyskografia
[edytuj | edytuj kod]- 1968 Tadeusz Woźniak (EP, Muza N0548)
- 1970 Tadeusz Woźniak (EP, Muza N0615)
- 1972 Zegarmistrz światła (LP)
- 1973 Tadeusz Woźniak (EP, Muza N0723)
- 1974 Odcień ciszy (LP)
- 1978 Lato Muminków (2LP, Pronit SLP 4001-4002 / Wifon NK-536 a-b, różni wykonawcy)
- 1992 Zegarmistrz światła (CD, nowe wersje starych utworów)
- 1997 Tak, tak – to ptak (CD)
- 2000 Smak i zapach pomarańczy / Złota kolekcja (CD, kompilacja największych przebojów)
- 2003 Ballady polskie (CD)
- 2015 Ziemia (CD)
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]- 1972 – „Zegarmistrz światła” – Nagroda Główna na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu
- 1975 – muzyka do „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego w reż. Romana Kordzińskiego – Festiwal Konfrontacje Teatralne w Opolu
- 1976 – muzyka do „Odprawy posłów greckich” Jana Kochanowskiego w reż. Andrzeja Witkowskiego – Festiwal Teatrów Polski Północnej w Toruniu
- 1979 – muzyka do „Lata Muminków” Tove Jansson w reż. Andrzeja Marii Marczewskiego – Festiwal Sztuk Dziecięcych w Wałbrzychu
- 1983 – muzyka do „Mistrza i Małgorzaty” Michaiła Bułhakowa w reż. Andrzeja Marii Marczewskiego – Festiwal Teatralny Dramaturgii Rosyjskiej w Katowicach
- 2004 – Uhonorowany nagrodą „Piękniejsza Polska” Prezydenta RP
- 2005 – Odznaczony brązowym medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”[9]
- 2014 – Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[15][16]
- 2020 – Uhonorowany nagrodą im. Przemysława Gintrowskiego Za Wolność w Kulturze[17]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Tadeusz Woźniak, [w:] Nekrologi [online], Wyborcza.pl, 19 lipca 2024 [dostęp 2024-08-04] .
- ↑ a b Zmarł Tadeusz Woźniak – przyjaciel Biblioteki Narodowej [online], Rynek książki, 26 lipca 2024 [dostęp 2024-08-04] .
- ↑ Nie żyje Tadeusz Woźniak. Miał 77 lat [online], o2.pl, 8 lipca 2024 [dostęp 2024-08-04] .
- ↑ Janusz R. Kowalczyk , Tadeusz Woźniak, [w:] Twórcy [online], Culture.pl [dostęp 2024-07-08] .
- ↑ Tadeusz Woźniak, kompozytor „Zegarmistrza światła”, nie żyje [online], Rzeczpospolita [dostęp 2024-07-08] .
- ↑ Zmarł Tadeusz Woźniak [online], Biblioteka Narodowa, 8 lipca 2024 [dostęp 2024-08-04] .
- ↑ a b Sylwia Gawłowska: Festiwalowe podium. Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu 1963–2017 we wspomnieniach artystów. 2018, s. 45. ISBN 978-83-938344-7-1.
- ↑ Tadeusz Woźniak [online], zaiks.org.pl, 8 lipca 2024 [dostęp 2024-07-10] (pol.).
- ↑ a b Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis [online], gov.pl [dostęp 2024-07-10] [zarchiwizowane z adresu 2024-01-18] (pol.).
- ↑ Frąckowiak, Woźniak, Zieliński i Zaryan odznaczeni u prezydenta.. TVN24, 14 sty 2014. [dostęp 2014-01-20].
- ↑ Archiwum Tadeusza Woźniaka w Bibliotece Narodowej. 2021-03-29. [dostęp 2021-05-06].
- ↑ Żona Tadeusza Woźniaka o chorobie syna [online], Fakt24.pl, 22 marca 2016 [dostęp 2021-01-03] (pol.).
- ↑ Krystyna Gucewicz: Dlaczego się kochają, czyli życie na różowo. Wydawnictwo Zetdezet, 1995, s. 233. ISBN 83-85056-40-8.
- ↑ Daniel Kiełbasa , Świecki pogrzeb autora wielkiego przeboju. Kto pożegnał Tadeusza Woźniaka ? [online], muzyka.interia.pl, 31 lipca 2024 [dostęp 2024-07-31] (pol.).
- ↑ Złote Krzyże Zasługi za osiągnięcia artystyczne [online], Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, 14 stycznia 2014 [dostęp 2022-06-12] (pol.).
- ↑ M.P. z 2013 r. poz. 500
- ↑ Tadeusz Woźniak laureatem Nagrody im. Przemysława Gintrowskiego [online], Infowire, 9 grudnia 2019 [dostęp 2020-12-13] (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona artysty, tadeuszwozniak.pl [zarchiwizowane 2021-12-25] .
- Teksty utworów Tadeusza Woźniaka, poema.pl [zarchiwizowane 2018-03-21] .