Temperatura ekwiwalentna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Temperatura ekwiwalentna – umowna temperatura, jaką osiągnęłoby powietrze, gdyby skroplić całą zawartą w nim parę wodną w procesie adiabatycznym, oraz gdyby wydzielone przy tym ciepło zostało zużyte na jego nagrzanie przy stałym ciśnieniu.
Temperatura ekwiwalentna jest większa od temperatury rzeczywistej powietrza.
Zależności
[edytuj | edytuj kod]Zmiana energii w wyniku skraplania wody:
Zmiana energii w wyniku zmiany temperatury powietrza:
Wprowadzając stosunek zmieszania jako iloraz masy wody do masy powietrza, otrzymujemy
gdzie:
- – ciepło parowania (entalpia parowania) wody (2400 kJ/kg {w 25 °C}, 2600 kJ/kg {w –40 °C})
- – ciepło właściwe suchego powietrza przy stałym ciśnieniu ( 1,004 kJ/(kg·K)),
- – ciepło właściwe wody
- – masa pary wodnej w wybranej objętości powietrza,
- – masa powietrza w wybranej objętości.
Fizycznie, temperatura ekwiwalentna jest niemożliwa do zrealizowania (wprawdzie proces jaki ją definiuje spełnia pierwszą zasadę termodynamiki, ale nie spełnia drugiej zasady termodynamiki i prowadzi do obniżenia entropii).