Terasa krioplanacyjna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Terasa krioplanacyjna – spłaszczenie powstające na zboczu góry w wyniku działania procesów peryglacjalnych – wietrzenia mrozowego, soliflukcji, erozji eolicznej, deflacji i spłukiwania. Od góry ograniczona jest przez klif mrozowy[1], który cofając się w wyniku erozji daje miejsce na powstanie płaskiej powierzchni[2]. Połączenie teras krioplanacyjnych rozwijających się po przeciwnych stronach szczytu prowadzi do powstania zrównania krioplanacyjnego[3].
Dobrze wykształcone terasy krioplanacyjne oraz klify mrozowe można obserwować w Karkonoszach.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wojciech Jaroszewski , Leszek Marks , Andrzej Radomski , Słownik geologii dynamicznej, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1985, s. 257, ISBN 83-220-0196-7, OCLC 830183626 .
- ↑ Paweł Franczak , Wybrane walory geoturystyczne obszaru rozciągającego się wokół Babiej Góry, „Rocznik Babiogórski”, 14, 2013, s. 83 .
- ↑ Wojciech Jaroszewski , Leszek Marks , Andrzej Radomski , Słownik geologii dynamicznej, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1985, s. 303, ISBN 83-220-0196-7, OCLC 830183626 .