Tsukuba (1905) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Historia | |
Stocznia | Marynarki w Kure |
---|---|
Położenie stępki | 14 stycznia 1905 |
Wodowanie | 26 grudnia 1905 |
![]() | |
Wejście do służby | 14 stycznia 1907 |
Zatonął | 14 stycznia 1917 w Yokosuka po wybuchu amunicji |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność | normalna: 13 700 t |
Długość | 137,1 m |
Szerokość | 23 m |
Zanurzenie | 8 m |
Napęd | |
2 maszyny parowe o mocy 20 000 KM napędzające 2 śruby | |
Prędkość | 20,5 węzłów |
Uzbrojenie | |
4 dział 305 mm (2xII) 12 dział 152 mm (12xI) 12 dział 120 mm (12xI) 4 działa 76 mm 3 wyrzutnie torped 450 mm | |
Opancerzenie | |
burty do 178 mm, pokład do 76 mm, wieże 178 mm (Krupp) | |
Załoga | 879 |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/67/Japanese_cruiser_Tsukuba.jpg/300px-Japanese_cruiser_Tsukuba.jpg)
Tsukuba (筑波) – japoński krążownik pancerny z okresu I wojny światowej typu Tsukuba. Okrętowi nadano imię góry Tsukuba, znajdującej się w prefekturze Ibaraki. Bliźniaczym okrętem był oddany do służby w 1908 "Ikoma".
Historia
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
Okręty typu Tsukuba miały być nowymi japońskimi krążownikami pancernymi, bazującymi na doświadczeniach wojny rosyjsko-japońskiej i zastępujące utracone podczas niej pancerniki „Yashima” i „Hatsuse”[1]. W porównaniu do dotychczasowych jednostek tej klasy miały wyjątkowo silna artylerię, w postaci 4 dział kalibru 305 mm, typowo przenoszonego przez pancerniki. O ich budowie zdecydowano w czerwcu 1904. Stępkę pod budowę pierwszego okrętu położono 14 stycznia 1905 w Stoczni Marynarki Wojennej w Kure. Budowę okrętu obserwowali amerykańscy obserwatorzy wojskowi, którzy byli zaskoczeni szybkim postępem prac. Wodowanie nastąpiło już 26 grudnia 1905, a wejście do służby miało miejsce 14 stycznia 1907[1]. 28 sierpnia 1912 okręty typu Tsukuba zostały przeklasyfikowane na krążowniki liniowe[2], mimo że miały słabsze uzbrojenie i mniejszą prędkość. Na próbach "Tsukuba" uzyskał prędkość 20,5 węzła i moc 20.736 indykowanych KM. Cierpiał jednak w toku służby na usterki związane z pośpieszną budową[1].
Po wejściu do służby celem pierwszej podróży zagranicznej były Stany Zjednoczone, gdzie okręt wziął udział w obchodach 300 rocznicy założenia osady w Jamestown. Powrócił do Japonii przez Portsmouth w Anglii (gdzie wyposażono go w system kierowania ogniem) i Kanał Sueski[3]. W kolejnych latach "Tsukuba" brał udział w licznych ćwiczeniach i pokazach organizowanych przez Japońską Cesarską Marynarkę Wojenną. Podczas I wojny światowej okręt działał w rejonie Oceanu Indyjskiego i południowego Pacyfiku, wspierając siły brytyjskie w ramach sojuszu angielsko-japońskiego.
14 stycznia 1917 na stojącym w porcie Yokosuka okręcie eksplodowały komory amunicyjne. Na okręcie wybuchł gwałtowny pożar, co doprowadziło do zatonięcia w płytkiej wodzie. Zginęło 305 marynarzy[1]. Pomimo zdarzających się samoistnych wybuchów tego rodzaju na okrętach japońskich, związanych z niestabilnością chemiczną ładunków miotających z kordytem, według ustaleń śledztwa, pożar został spowodowany celowo przez marynarza, który chciał popełnić samobójstwo[3]. Okręt został następnie w 1918 roku podniesiony z dna i złomowany. Z listy floty skreślono go 1 września 1917[2]. Warto zauważyć, że zatonięcie miało miejsce w rocznicę położenia stępki i wejścia do służby.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d R. Gardiner, op.cit.
- ↑ a b Hiroshi Nishida, Imperial Japanese Navy [dostęp 8-4-2010]
- ↑ a b Dąbrowski 2012 ↓, s. 18-19.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Robert Gardiner (red.): Conway's All the World's Fighting Ships: 1906-1921. Annapolis: US Naval Institute Press, 1985, s. 233. ISBN 0-87021-907-3.
- Krzysztof Dąbrowski. Japońskie krążowniki pancerne typów „Tsukuba” i „Ibuki”. Część II. „Okręty Wojenne”. 1/2012. XIX (111), s. 18-23, styczeń-luty 2012. Tarnowskie Góry. ISSN 1231-014X.