Tuanku Jaafar – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Król Malezji | |
Okres | od 26 kwietnia 1994 |
---|---|
Poprzednik | |
Następca | |
Władca Negeri Sembilan | |
Okres | od 8 kwietnia 1967 |
Poprzednik | Tuanku Muhammad |
Następca | Tuanku Munawir |
Dane biograficzne | |
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Ojciec | |
Matka | Tunku Puan Chik |
Żona | Tuanku Najihah |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Tuanku Jaafar ibni Almarhum Tuanku Abdul Rahman (ur. 19 lipca 1922 w Kelangu, zm. 27 grudnia 2008 w Serembanie) – malezyjski dyplomata, król Malezji w latach 1994–1999.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Po skończeniu studiów w Wielkiej Brytanii, rozpoczął pracę w brytyjskiej dyplomacji, a następnie w placówkach Malezji w Waszyngtonie i przy ONZ.
W 1967 objął tron sułtana stanu Negeri Sembilan. 5 lutego 1994 Zgromadzenie Władców wybrało go na pięcioletnią kadencję króla Malezji. Urząd objął 26 kwietnia 1994, pozostając na nim do 25 kwietnia 1999.
Odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (1997)[1].