USS O’Bannon (DD-450) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() USS „O’Bannon” w Mare Island Naval Shipyard w 1951 roku | |
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Historia | |
Stocznia | |
Położenie stępki | |
Wodowanie | |
![]() | |
Wejście do służby | |
Wycofanie ze służby | |
Los okrętu | |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność | 2050 ton |
Długość | 114,7 m |
Szerokość | 12,1 m |
Zanurzenie | 4,2 m |
Napęd | |
60 000 SHP, 2 śruby | |
Prędkość | 38 węzłów |
Zasięg | |
Uzbrojenie | |
5 x 127 mm 10 x 40 mm 7 x 20 mm 10 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm 6 miotaczy bomb głębinowych 2 zrzutnie bomb głębinowych | |
Załoga | 329 |
USS O’Bannon (DD-450) – amerykański niszczyciel typu Fletcher, służący w United States Navy w czasie II wojny światowej.
"O’Bannon” był drugim okrętem Marynarki noszącym nazwę upamiętniającą kapitana marynarki Presleya O’Bannon'a (1776–1850).
Stępkę okrętu położono 3 marca 1941 w stoczni Bath Iron Works Corp. w Bath w stanie Maine. Zwodowano go 19 lutego 1942; matką chrzestną okrętu była pani E. F. Kennedy, potomkini kapitana O’Bannon'a. Okręt oddano do służby 26 czerwca 1942 roku, z komandorem porucznikiem Edwinem R. Wilkinsonem jako dowódcą.
Brał aktywny udział zwłaszcza w kampanii w archipelagu Wysp Salomona, w tym w I bitwie pod Guadalcanalem (1942), bitwie w zatoce Kula (1943), bitwie pod Kolombangarą (1943) i bitwie pod Vella Lavella (1943), później m.in. w bitwie o Leyte (1944).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Ten artykuł zawiera treści udostępnione w ramach domeny publicznej przez Dictionary of American Naval Fighting Ships. Treści te są umieszczone tutaj.
- navsource.org
- hazegray.org
- USS „O’Bannon” na Destroyer History Foundation