Ustawa o Policji – Wikipedia, wolna encyklopedia
Nazwa potoczna | ustawa o Policji |
---|---|
Państwo | |
Data wydania | 6 kwietnia 1990 |
Miejsce publikacji | |
Tekst jednolity | |
Data wejścia w życie | 10 maja 1990 |
Rodzaj aktu | |
Przedmiot regulacji | organizacja i działalność Policji |
Status | obowiązujący |
Ostatnio zmieniony przez | |
Wejście w życie ostatniej zmiany | 1 października 2023 |
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych |
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji – polska ustawa uchwalona przez Sejm, określająca organizację i działalność Policji.
Zakres regulacji
[edytuj | edytuj kod]Ustawa określa (zawiera):
- organizację Policji
- zakres uprawnień Policji
- banderę i znaki rozpoznawcze Policji
- zasady służby w Policji
- korpusy i stopnie policyjne
- obowiązki i prawa policjanta
- przepisy o mieszkaniach funkcjonariuszy Policji
- przepisy o uposażeniu i innych świadczeniach pieniężnych policjantów
- odpowiedzialność dyscyplinarną i karną policjantów
- przepisy o kontyngentach policyjnych wydzielonych do realizacji zadań poza granicami państwa, realizacji wspólnych działań na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej i o punktach kontaktowych wymiany informacji z państwami członkowskimi Unii Europejskiej oraz krajowe biuro do spraw odzyskiwania mienia.
Ustawa powołując Policję, zlikwidowała jednocześnie Milicję Obywatelską.
Nowelizacje
[edytuj | edytuj kod]Ustawę zmieniano (nowelizowano) wielokrotnie.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 1990 r. nr 30, poz. 179)
- Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 stycznia 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Policji (Dz.U. z 2024 r. poz. 145)