Uzdolnienie – Wikipedia, wolna encyklopedia
Uzdolnienie (talent) – wrodzone predyspozycje w dziedzinie intelektualnej, ruchowej lub artystycznej przejawiające się ponadprzeciętnym stopniem sprawności w danej dziedzinie lub zdolnością do szybkiego uczenia się jej.
W cybernetycznej teorii systemów autonomicznych (autonomów) talent to preferencyjność korelatora. Im jest ona większa, tym większa jest zdolność systemu autonomicznego do wytwarzania wyobrażeń szczególnego rodzaju[1], co odpowiada talentowi intelektualnemu w psychologii. Ponieważ korelator ma wpływ na efektory oddziałujące na otoczenie systemu, rodzaj i stopień sprawności tej drogi owocuje talentami ruchowymi, praktycznymi. W korelatorach zbudowanych w postaci sieci neuronowej talent zależy głównie od gęstości ułożenia neuronów odpowiedzialnych za dany rodzaj operacji, działań. Im jest ona większa, tym większy talent i odwrotniemarzec 2018[potrzebny przypis].
Uzdolnienia (klasyfikacja)
[edytuj | edytuj kod]- uzdolnienia językowe (lingwistyczne)
- uzdolnienia literackie
- uzdolnienia do nauki literatury
- uzdolnienia czytelnicze
- uzdolnienia matematyczne
- uzdolnienia techniczne
- uzdolnienia muzyczne
- uzdolnienia plastyczne
- uzdolnienia pedagogiczne
- uzdolnienia społeczne
- uzdolnienia empatyczne[2]
- uzdolnienia sportowe
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Marian Mazur, Cybernetyka i charakter. Wyd. PIW, Warszawa 1976, s. 282. Seria: Plus Minus.
- ↑ Charakterystyka wybranych uzdolnień. Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna w Konstantynowie Łódzkim. [dostęp 2011-03-31].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- John Maier , Abilities, [w:] Stanford Encyclopedia of Philosophy, CSLI, Stanford University, 23 lipca 2014, ISSN 1095-5054 [dostęp 2017-12-31] (ang.). (Uzdolnienia)