Władysław Robota – Wikipedia, wolna encyklopedia
prezbiter | |
![]() Władysław Robota na tablicy pamiątkowej w kościele w Gierałtowicach | |
Kraj działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 27 czerwca 1872 |
Data i miejsce śmierci | 8 września 1939 |
Wyznanie | |
Kościół | |
Inkardynacja | |
Prezbiterat | 11 czerwca 1898 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Władysław Robota (ur. 27 czerwca 1872 w Gostomi, zm. 8 września 1939 pod Pilchowicami)[1] – ksiądz katolicki, działacz narodowy i społeczny.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Gostomi w powiecie prudnickim, w rodzinie rolnika Konstantyna i Zuzanny z d. Spiller. Ukończył gimnazjum w Prudniku, a 17 marca 1892 zdał egzamin dojrzałości. Studiował teologię na Uniwersytecie Wrocławskim. Był słuchaczem prof. Nehringa, wykładowcy literatury polskiej i współzałożycielem Towarzystwa Akademików Górnoślązaków oraz Kółka Polskiego. Święcenia kapłańskie przyjął 11 czerwca 1898, w latach 1898–1902 był wikarym w Łabędach[2] a od roku 1902 proboszczem w Gierałtowicach[3].
Był duszpasterzem o wyrazistych przekonaniach narodowych: urzędową korespondencję z sąsiednimi parafiami prowadził po polsku, wybudował pierwszy na Górnym Śląsku dom związkowy dla polskich stowarzyszeń, krzewił polskie czytelnictwo, założył pierwszą w parafii Kasę Zapomogowo-Pożyczkową. W czasie powstań śląskich i plebiscytu naraził się bojówkom niemieckim.
Po utworzeniu w 1922 Administracji Apostolskiej dla Śląska Polskiego został zamianowany konsultorem, a następnie radcą duchownym, wicedziekanem dekanatu dębieńskiego i sędzią prosynodalnym. Był budowniczym kościoła parafialnego w Gierałtowicach.
Po wybuchu II wojny światowej, 8 września 1939, został przez grupę esamanów wywieziony wraz z czternastoma innymi Polakami do lasów pod Pilchowicami, gdzie wszyscy zostali zamordowani. W czerwcu 1945 zidentyfikowano jego zwłoki na cmentarzu w Pilchowicach i 29 września 1946 złożono je na cmentarzu parafialnym w Gierałtowicach[4].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (28 kwietnia 1926)[5]
- Krzyż Walecznych
- Gwiazda Górnośląska
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- AAKat, Akta personalne ks. Władysława Roboty.
- M. Czapliński, Robota Władysław (hasło), [w:] Słownik biograficzny, s. 351–352; EPS, s. 477.
- T. Falęcki, O narodowe oblicze, s. 33, 42, 105.
- J. Gawlina, Wspomnienia, s. 42.
- W. Musialik, W kręgu polityki i władzy, s. 26 i nn.
- J. Myszor, Historia diecezji, s. 215, 235, 320.
- L. Krzyżanowski, Kościół katolicki wobec mniejszości niemieckiej, s. 47.
- E. Wichura-Zajdel, Z dziejów duchowieństwa śląskiego w czasie wojny 1939–1945, Warszawa 1968, s. 60–63.
- F. Maroń, Nekrolog, WD 1969, nr 11–12, s. 183.
- H. Polak, 7 wieków Gierałtowic, Gliwice 1997, s.182–183.
- A. Hanich, Martyrologium duchowieństwa Śląska Opolskiego w latach II wojny światowej, Opole 2009, s. 118–119.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ AAKat, Akta personalne ks. Władysława Roboty
- ↑ tamże
- ↑ H. Polak, 7 wieków Gierałtowic, Gliwice 1997, s.182–183.
- ↑ A. Hanich, Martyrologium duchowieństwa Śląska Opolskiego w latach II wojny światowej, Opole 2009, s. 118–119.
- ↑ M.P. z 1926 r. nr 99, poz. 295 „za zasługi, położone na polu pracy narodowej”.